ดึงมู่เฉียนซีเข้ามาโอบกอดพลางกล่าว “ซี ข้าไม่เป็นอะไร! หากเจ้าเป็นห่วงละก็ เจ้าจะตรวจร่างกายข้าดูด้วยตัวเองก็ได้นะ”
นี่มันเป็นการยอมพลีกายพลีวิญญาณให้มู่เฉียนซีได้ตรวจสอบอย่างน่าไม่อายชัด ๆ นิรันดร์ได้ยินเช่นนั้นก็มีสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นมาในทันที
นิรันดร์กล่าว “อย่ามัวเสียเวลาอีกเลย รีบตามหามันแล้วรีบไปดีกว่า ที่ที่ถูกปิดผนึกมานานหลายปีเช่นนี้ อากาศไม่ค่อยถ่ายเทเท่าไรนัก ข้าไม่ชอบเอาเสียเลย!”
มู่เฉียนซีกล่าว “พวกเราลงไปกันเถอะ!”
ฟุ่บ!
พวกเขาทั้งสามได้กระโดดลงไปในทะเลสาบสีเงินศักดิ์สิทธิ์ และราวกับว่าพลังแสงที่อยู่ในทะเลสาบแห่งนี้สามารถรับรู้ได้ถึงใครบางคนที่มีพลังมืดอันร้ายกาจและน่ากลัวอยู่ในทะเลสาบ มันจึงเริ่มทำการโจมตีขึ้นอย่างบ้าคลั่ง
พลังแสงจำนวนนับไม่ถ้วนได้ถาโถมเข้าใส่จิ่วเยี่ยด้วยความบ้าคลั่งราวกับคลื่นยักษ์ก็มิปาน ราวกับว่ามันได้ทุ่มพลังทั้งหมดที่มีไล่สังหารจิ่วเยี่ยอย่างไรอย่างนั้น
จิ่วเยี่ยดึงมู่เฉียนซีเข้ามากอดไว้แน่น แล้วปล่อยให้พลังแสงเหล่านั้นยั่วโทสะและโจมตีไปอย่างไม่สนใจ
นิรันดร์กล่าว “เฮ้อ! หวงจิ่วเยี่ย พลังแสงเหล่านี้โจมตีเจ้า ไม่ได้โจมตีศิษย์ที่รักของข้าสักหน่อย ยังไม่ปล่อยนางไปอีก
