ไปจัดการคนที่จัดการได้ยากคนนั้นอีกด้วย
“เดี๋ยวนี้!” วาจาแสนเย็นชาสองคำได้แล่นเข้าสมองของเขาไปอย่างรวดเร็ว จื่อโยวทราบดีว่าหากฝ่าฝืนคำสั่ง เยี่ยผู้ใจดำนั่นคงจะมีวิธีจัดการเขาเป็นรอบพันอย่างแน่นอน
“พี่ชายไป๋เจ๋อ ข้ามีธุระคงต้องขอตัวก่อน ท่านตามสบายได้เลย! คราหน้ามีโอกาสข้าค่อยมาต้อนรับพี่ชายไป๋เจ๋อใหม่!”
จื่อโยวรีบพุ่งตัวไปยังสถานที่ที่นิรันดร์กำลังปะทะกับจิ่วเยี่ยด้วยความรวดเร็วอย่างที่สุด เมื่อพบว่าจิ่วเยี่ยขอความช่วยเหลืออย่างหน้าไม่อาย นิรันดร์ก็รู้สึกโกรธเป็นอย่างยิ่ง
“หวงจิ่วเยี่ย หากเจ้ายังเป็นผู้ชาย เจ้าก็ต้องมาสู้กับข้าตัวต่อตัว!”
จิ่วเยี่ยกล่าวออกไปด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ก่อนหน้านี้พวกเจ้าก็สู้แบบเวียนกับข้ามาหลายคราแล้ว เหตุใดจึงไม่พูดเช่นนี้บ้าง”
จื่อโยวกล่าว “เจ้าเองก็เชิญผู้อื่นมาช่วยด้วยสิ!”
นิรันดร์รู้สึกอึดอัดจนแทบจะกระอักเลือดออกมา ผู้ช่วยรึ เจ้าพวกนั้นกำลังพักผ่อนอยู่ แล้วจะเรียกมาได้อย่างไร!
จื่อโยวได้ล้อมรอบนิรันดร์ไว้ และแน่นอนว่าจิ่วเยี่ยก็ได้หายตัวไปหามู่เฉียนซีอย่างรวดเร็ว
อย่างที่เขากล่าวไว้ เพียงประเดี๋ยวเดียวก็กลับมาแล้ว
เขาดึงมู่เฉียนซีมาโอบกอดไว้ในแน่นตามที่ใจปร
