ยงเย็นชา “หยุดเดี๋ยวนี้นะ! เจ้าคิดว่าเจ้าจะหนีไปไหนได้อย่างนั้นหรือ?”
ตุบ! เขาตกใจกลัวจนทรุดลงกับพื้นในทันที
“ไว้ชีวิตข้าด้วยเถอะแม่นาง! ข้าผิดไปแล้ว ข้าผิดไปแล้วจริง ๆ ข้าไม่ควรหลอกพวกเจ้า”
เขายอมสารภาพแต่โดยดีแล้ว เขาเป็นคนของหมู่บ้านเฮยสุ่ยที่ถูกผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงสุดเหล่านั้นทำลายจนราบเป็นหน้ากลองแห่งนั้น เดิมทีเขามีหน้าที่นำทางผู้คนไปยังหมู่บ้านเฮยสุ่ยเพื่อให้คนของหมู่บ้านปล้นทรัพย์
ก่อนหน้านี้ทุกอย่างก็เป็นไปได้อย่างราบรื่น คาดไม่ถึงว่าหมู่บ้านเฮยสุ่ยของเขาจะพบกับหายนะ และถูกทำลายจนราบเป็นหน้ากลองเช่นนี้ เขารู้สึกราวกับฟ้าถล่มแผ่นดินทลายจริง ๆ
มู่เฉียนซีกล่าว “สิ่งที่เจ้ากล่าวมาก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องโกหกทั้งหมด อย่างน้อย ๆ พวกเราก็ต้องการคนนำทาง! เจ้าต้องนำทางต่อไป หากเจ้าทำให้เราพอใจ ชีวิตน้อย ๆ ของเจ้าก็จะยังมีวันพรุ่งนี้ เพียงแต่เจ้าต้องเปลี่ยนเส้นทางสักหน่อย”
“เปลี่ยนเป็นเส้นทางที่มีการปล้นเยอะที่สุดหรือ นะ…นี่พวกท่านเป็นโจรปล้นโจรหรืออย่างไร?”
มู่เฉียนซีกล่าว “อื้ม! มันก็ชัดเจนอยู่แล้วไม่ใช่หรือ? ศิษย์น้องของข้ายากจนเกินไปแล้ว ข้าก็จะนำทางให้ชีวิตของเขาดีขึ้นอย่างไรเ
