่าวกับหลานชายด้วยน้ำเสียงเย็นชา
เขาตกใจเป็นอย่างยิ่ง รีบเดินออกไป และท่านเจ้าเมืองซิงกล่าวอย่างระมัดระวังว่า “ข้าไม่รู้ว่าคุณชายไป๋เจ๋อจะมา ข้าเสียมารยาทแล้วที่ไม่ได้ออกไปต้อนรับ…ข้าเสียมารยาท…”
สายตาอันเฉยชาของชายสวมหน้ากากกวาดมองไปที่ท่านเจ้าเมืองซิง
ไป๋เจ๋อเอ่ยปากกล่าวว่า “ท่านเจ้าเมืองซิง เรามีเรื่องต้องคุยกัน!”
“ขอรับ!”
หลังจากพูดคุยกันเสร็จ ท่านเจ้าเมืองซิงก็สั่งห้ามคนของตนว่า อย่าได้ไปล่วงเกินมู่เฉินซี และอย่าได้ไปล่วงเกินคนข้างกายของมู่เฉินซีด้วย
คุณชายไป๋เจ๋อสังเกตเห็นถึงพรสวรรค์ของมู่เฉินซี คนเช่นนี้เขาเองก็มิอาจล่วงเกินได้
มีชิงเสวียนเป็นคนนำทาง ในที่สุดพวกเขาก็เดินทางมาถึงซากปรักหักที่กว้างใหญ่ที่พังทลายลงแล้วอย่างสมบูรณ์ ที่แห่งนี้คือซากปรักหักพังที่รกร้างแห่งหนึ่งของดินแดนทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ทุกวันจะมีคนจำนวนไม่น้อยเดินทางมา ณ ที่แห่งนี้ ส่วนของล้ำค่าดี ๆ ก็ถูกกองกำลังสำนักใหญ่ ๆ เก็บกวาดไปแทบหมดแล้ว
แต่ถึงกระนั้นก็มีคนจำนวนไม่น้อยเดินทางมาเสี่ยงโชค หากโชคดีก็จะได้พบกับซากปรักหักพังที่ยังไม่เคยปรากฏมาก่อน ซึ่งนั่นจะสามารถทำเงินได้มากมายเลยทีเดียว
ชิงเสวียนกล่าว “ข้าชอบมาที่นี่เงีย
