าว “ข้าไม่สนใจเรื่องนั้นหรอก เจ้าอย่าได้สืบอีกเลย”
เมื่อรับประทานอาหารมื้อค่ำเสร็จเรียบร้อยแล้ว จูเชว่และมู่เฉียนซีก็ได้พักที่ภัตตาคารแห่งนั้นเสียเลย อย่างไรเสียเมื่อออกจากเกาะหมอกวิญญาณไม่หวนคืนมาได้ พวกเขาก็ลำบากมิใช่น้อย และต้องการพักผ่อนให้เต็มที่สักครั้ง
“ซีซีฝันดีนะ พักผ่อนให้เต็มที่ล่ะ”
ปัง!
ทันทีที่ประตูปิดลง นิรันดร์ก็กล่าวขึ้นมาว่า “หากเจ้าโง่นี่รู้ว่าที่รักเป็นหมอปีศาจแล้วละก็ ไม่รู้ว่าจะรู้สึกอย่างไร?”
“ยิ่งมีคนรู้ตัวตนของหมอปีศาจน้อยเท่าไรก็ยิ่งดีเท่านั้น เพียงแต่ข้าตัวคนเดียวคงไม่อาจควบคุมสถานการณ์ทั่วทั้งแคว้นตงหวงได้ทั้งหมด ท่านนิรันดร์ ถึงยามนั้นท่านจะช่วยไปเป็นหน้าเป็นตาให้หอหมอปีศาจสักหน่อยจะได้หรือไม่?” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
เมื่อหอหมอปีศาจได้พัฒนามากยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ ความกดดันที่ต้องเผชิญก็ต้องมากขึ้นเรื่อย ๆ เช่นกัน
ถึงแม้สถานะอีกหนึ่งสถานะของโม่ซวนที่เป็นคุณชายไป๋เจ๋อจะทรงอิทธิพลในดินแดนทางทิศตะวันออกเฉียงใต้นี้อยู่ไม่น้อย ทว่าก็ต้องเผชิญหน้ากับเหตุการณ์คับขันมากมายเช่นกัน
นิรันดร์กล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “ศิษย์ที่รัก เรื่องนั้นสบายมาก! จูบข้าสักครั้งก่อนสิ”
“ได้สิ
