กล่าว “ข้าให้เจ้า เจ้าสามารถใส่มันตอนนี้ได้เลย”
มุมปากของจูเชว่กระตุกขึ้นเล็กน้อย “เกราะอ่อนนี่มันวิเศษมากจริง ๆ แต่หากจะให้ข้าสวมใส่ มันก็ไม่ค่อยเหมาะกับความสง่าของข้าสักเท่าไหร่!”
“อ้อ! หากไม่ใส่ละก็ เจ้าก็ทิ้งมันไปก็แล้วกัน!” มู่เฉียนซีกล่าว
จูเชว่ที่กำลังถือเกราะไว้ในมือ ก็ได้มองดูมันอย่างละเอียด ในสายตาของเขาแล้ว เกราะชุดนี้ก็ดูขี้เหร่ไปสักหน่อยจริง ๆ ทว่ามันก็เป็นเกราะชั้นดีเลยทีเดียว!
ซีซีจอมวิปริตเป็นนักหลอมอาวุธจริง ๆ ด้วย!
ของแบบนี้เขาไม่กล้าทิ้งหรอก ถึงจะขี้เหร่มากเพียงใดเขาก็จะต้องสวมมัน
เมื่อหลอมเกราะอ่อนชุดนั้นเสร็จเรียบร้อยแล้ว มู่เฉียนซีก็ได้ขอให้ผู้อาวุโสอวี๋หรือผู้แทนผู้นำเกาะในตอนนี้เตรียมเรือให้นาง และบอกกับเขาว่านางจะออกไปหาวิธีออกจากเกาะไม่หวนคืน
ผู้อาวุโสอวี๋กล่าวด้วยความตกตะลึง “ท่านมู่ นี่ท่านยังไม่ได้ล้มเลิกที่จะออกจากเกาะอีกหรือ?”
“แน่นอน ข้าจะต้องออกไปให้ได้”
“ก่อนหน้านี้ก็มีคนพูดแบบนี้มานักต่อนักแล้ว แต่ก็ไม่มีใครออกไปได้เลยสักคน! ในทะเลนั้นอันตรายมาก ท่านมู่จะไม่พิจารณดูหน่อยหรือ?”
มู่เฉียนซีกล่าว “พวกท่านใช้สมุนไพรวิญญาณมาแลกกับยาลูกกลอน แบบนี้มันเพียงพอ
