เช่นกัน
ดวงตาของท่านผู้นำเกาะส่องประกายขึ้นในทันที มันช่างคุ้นเสียเหลือเกิน ถึงแม้เขาจะไม่มั่นใจว่านั่นเป็นสมุนไพรวิญญาณอะไร ทว่ามันจะต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน
“เจ้าว่าดอกไม้ประหลาดนั่นอยู่ในมือของเด็กน้อยนั่นรึ?” ท่านผู้นำเกาะเอ่ยถาม
“ใช่แล้วขอรับ! เจ้าเด็กสาวและเด็กหนุ่มนั่นไม่เห็นท่านผู้นำเกาะอยู่ในสายตาเลยสักนิด ออกไปปฏิบัติหน้าที่ภายนอกเกาะแล้ว เมื่อกลับมาก็ไม่มารายงานท่านผู้นำเกาะ” เขากล่าวด้วยท่าทางโกรธแค้นเต็มประดา
“เอาล่ะ! ยาลูกกลอนขวดนี้เป็นรางวัลของเจ้า รีบไสหัวไปได้แล้ว!”
ยาลูกกลอนเพียงหนึ่งขวดก็ทำให้เขาดีใจจนแทบเสียสติ
“ขอบคุณท่านผู้นำเกาะเป็นอย่างยิ่ง! ขอบคุณท่านผู้นำเกาะเป็นอย่างยิ่ง”
มู่เฉียนซีและจูเชว่ต่างก็ยังไม่รู้ว่าท่านผู้นำเกาะมีจุดประสงค์ที่จะครอบครองบุปผาเปลี่ยนเก้าวิญญาณ ดังนั้นเมื่อพวกเขาเลือกซื้อก้อนหินเสร็จแล้ว พวกเขาก็กลับเรือนไปพักผ่อนตามปกติ
ผลปรากฏว่าครั้นมาถึงด้านหน้าประตูรั้ว ผู้ติดตามของท่านผู้นำเกาะก็ได้ออกมาต้อนรับพวกเขาในทันที
“ผู้อาวุโสมู่ ผู้อาวุโสจูเชว่ ท่านผู้นำเกาะเชิญพวกท่านเข้าพบ”
จูเชว่กล่าว “วันนี้พวกเราเพิ่งกลับเข้ามาจากนอกเกาะ รู้สึกเหนื่อยเป็นอย่างมาก พร