ุ่งนี้เช้าเมื่อตื่นนอนแล้วพวกเราจะไปพบท่านผู้นำเกาะเอง!”
พวกเขาตกตะลึงไปในทันที สิ่งแรกที่บรรดาผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ทำเมื่อกลับมาถึงเกาะ ก็คือรีบไปเข้าพบท่านผู้นำเกาะให้เร็วที่สุด ทว่าสองคนนี้กลับทำตัวผิดแปลกไปอย่างยิ่ง
เมื่อกลับมาถึงเกาะแล้ว พวกเขาก็ออกไปเดินเล่นจับจ่ายซื้อของ มาครานี้ก็จะพักผ่อนอีก
“ผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ได้ไปพบท่านผู้นำเกาะกันตั้งนานแล้ว ท่านทั้งสองจะต้องไปพบท่านผู้นำเกาะในตอนนี้เท่านั้น”
มู่เฉียนซีกล่าว “ต้องไปตอนนี้หรือ? บนเกาะมีกฎแบบนี้ด้วยหรืออย่างไร? หากไม่มีกฎเกณฑ์เป็นลายลักษณ์อักษร ข้าก็มีสิทธิ์ที่จะไม่ทำตาม”
พวกเขาหันมามองหน้ากันอยู่ครู่หนึ่ง นี่เป็นขนบธรรมเนียมที่สืบทอดกันมาช้านาน ไม่ได้เป็นกฎเกณฑ์ที่ถูกระบุขึ้นเป็นลายลักษณ์อักษร
อย่างไรเสียทุก ๆ คนที่กลับเข้ามาแล้ว ก็จะต้องรีบนำสิ่งที่ได้มาไปแลกกับยาลูกกลอนให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพราะหากไปช้าแล้วก็อาจจะได้รับยาลูกกลอนที่น้อยลง
“ท่านผู้อาวุโสทั้งสอง ท่านเพิ่งมาถึงเกาะไม่หวนคืนได้ไม่นานอาจจะยังไม่ทราบ หากพวกท่านได้สมุนไพรวิญญาณชั้นดีมา ก็สามารถนำไปแลกยาลูกกลอนกับท่านผู้นำเกาะได้”
“พรุ่งนี้ไปก็เหมือนกันแหละน่า!”
“
