ถ้าหากมันหมดแล้วล่ะ!”
“อ้อ! เช่นนั้นก็ช่างประไร” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
พวกเขาคาดไม่ถึงเลยว่าคนทั้งสองจะเชิญไปได้ยากเย็นเช่นนี้
“หากท่านผุ้อาวุโสทั้งสองไม่ไปละก็ พวกเราก็ไม่รู้จะอธิบายต่อท่านผู้นำเกาะอย่างไร!” พวกเขาแสดงสีหน้าหนักใจออกมาอย่างชัดเจน
“นั่นมันก็เป็นเรื่องของพวกเจ้าแล้ว! ดูเหมือนท่านผู้นำเกาะของพวกเจ้าก็จะไม่ใช่คนที่ไม่มีเหตุผลอะไรขนาดนั้นนะ?” มู่เฉียนซีกระตุกยิ้มมุมปากขึ้นเล็กน้อย
สีหน้าของพวกเขาดูบูดบึ้งมากขึ้นเรื่อย ๆ “ทั้งสองท่านแน่ใจหรือว่าจะไม่ไป!”
“ทำไม? หากพวกข้าไม่ไป พวกเจ้าจะจับพวกข้าไปอย่างนั้นหรือ พวกเราพร้อมรับใช้ทุกเวลาอยู่แล้ว!” จู่เชว่กล่าวยั่วยุ
เมื่อพวกเขาหวนนึกถึงหนุ่มสาวสองคนนี้ที่จัดการผู้อาวุโสระดับหนึ่งและสองจนตกอยู่ในสภาพน่าเวทนา และเดิมทีก็ไม่มีสิทธิ์ครอบครองตำแหน่งผู้อาวุโสด้วยซ้ำ เกรงว่าคนทั้งสองจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเขา ดังนั้นพวกเขาจึงไม่กล้าทำอะไรคนทั้งสองอย่างแน่นอน
“ในเมื่อพวกเจ้าไม่มีกำลังที่จะบังคับให้พวกเราติดตามไปด้วย เช่นนั้นก็รีบไสหัวออกไปได้แล้ว!”
มู่เฉียนซีเดินเข้าไปในเรือนโดยไม่สนใจพวกเขาแม้แต่น้อย
“ให้พวกเจ้าไปเชิญคนมาแค่นี้ก็ทำไม
