เจ้าไม่พอใจที่ข้าช่วยเจ้าออกมาจากปากของปีศาจ เช่นนั้นข้าส่งเจ้ากลับเข้าไปก็แล้วกัน”
เขาพลักหญิงสาวนางนั้นออกไป จากนั้นก็มีเสียงร้องอย่างน่าเวทนาดังออกมา “ช่วยด้วย! ช่วยข้าด้วย! ข้ายังไม่อยากตาย…”
ผู้เฒ่าคนนั้นหนีกลับมายังฐานที่มั่นอย่างปลอดภัย และเพียงชั่วคราวนี้มันก็ถือว่าปลอยภัยแล้ว แต่ทว่าเขาก็รู้สึกแน่นหน้าอกขึ้นมาอย่างกะทันหัน มันเจ็บปวดจนแทบอยากจะตายให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยทีเดียว
“อ๊ากกก!”
และเสียงร้องโหยหวนอันน่าเวทนาที่เสียดแทงหัวใจก็ดังกึกก้องขึ้นมา สุดท้ายแล้วเขาก็ล้มลงไปบนพื้นด้วยสีหน้าที่ซีดเผือด
มู่เฉียนซียังคงยกระดับฝีมือในการใช้พลังธาตุวายุอยู่ที่สนามรบของวิญญาณปีศาจต่อไป และนิรันดร์ก็ชื่นชมอย่างไม่หวงคำชมเลยแม้แต่น้อย
“ศิษย์ที่รัก พวกเราจะต้องเป็นคู่สร้างคู่สมอย่างแน่นอนเลย”
มู่เฉียนซีอดไม่ได้ที่จะกลอกตามองบน นิรันดร์จึงหันไปถามอีกคนหนึ่งว่า “เจ้าเด็กน้อย เจ้าพูดมาสิว่าใช่หรือไม่? ใช่หรือไม่ห้ะ?”
หากว่าอีกฝ่ายกล้าพูดว่าไม่ใช่ นิรันดร์จะสับให้เป็นชิ้น ๆ เลย
จูเชว่ก็ฝืนใจมากเช่นกัน ท่านมู่คนงามเป็นคนที่คลั่งไคล้ในการฝึกฝน แต่ทว่าอาจารย์ของนางกลับไม่จริงจังยิ่งกว่าเขาเสียอีก และเขาก็