ทุกข์ใจมากที่ต้องมาอยู่ระหว่างกลางเช่นนี้!
มู่เฉียนซีมองไปทางจูเชว่ที่เกาะติดราวกับเป็นหางของนางพลางกล่าวว่า “อาการบาดเจ็บของเจ้าก็หายดีแล้ว ยังไม่รีบไสหัวของเจ้าไปอีกล่ะ”
จูเชว่กล่าวว่า “ข้าก็มาฝึกฝนหาประสบการณ์ที่สนามรบวิญญาณปีศาจเช่นกัน การฝึกฝนเพียงลำพังนั่นน่าเบื่อเกินไป คงจะดีไม่น้อยหากมีสหายเพิ่มอีกสักคน อีกทั้งยังเป็นสหายที่หน้าตาดีเช่นข้า แบบนี้ไม่ดีอย่างนั้นหรือ?”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า “ข้าไม่เห็นว่ามันจะดีตรงไหนเลย”
นิรันดร์กล่าวว่า “เจ้านี่มันช่างขวางหูขวางตาเสียจริง เดิมทีข้ากับศิษย์ที่รักก็อยู่ในโลกของเราสองคนเท่านั้น! ศิษย์ที่รัก หรือว่าเราจะฆ่าเขาแล้วโยนศพทิ้งไปดี”
สายตาของนิรันดร์กวาดมองไปอย่างไม่แยแส ซึ่งมันทำให้จูเชว่ตื่นตระหนกและกระวนกระวายเป็นอย่างมาก
จูเชว่กล่าวว่า “ที่ข้ามายังสนามรบวิญญาณปีศาจในครั้งนี้ก็เพื่อจะมาหามหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพ ได้ยินมาว่าในซากปรักหักพังปีศาจโลหิตของสนามรบวิญญาณปีศาจมีมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพอยู่ด้วย ข้าเตรียมตัวที่จะไปเสี่ยงโชคเสียหน่อย ท่านมู่คนงามไปด้วยกันกับข้าเถอะ! หากข้าไปคนเดียวเกรงว่าจะต้องมีอันตรายแน่”
“มหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์
