ความแข็งแกร่งของเจ้าก็ไม่เห็นจะเท่าไรเลย!”
ปัง ปัง ปัง!
จื่อเหยาโจมตีเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง และมู่เฉียนซีก็เลือกที่จะหลบหลีกการโจมตี
ความเร็วของมู่เฉียนซีนั้นเร็วอย่างหาที่สุดไม่ได้ แม้การโจมตีของจื่อเหยาจะล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่าแต่ก็เร่งการโจมตีให้รวดเร็วยิ่งขึ้นโดยที่สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลงไปเลย และยังต้องการทำให้มู่เฉียนซีบาดเจ็บสาหัสถึงจะรู้สึกพึงพอใจอีกด้วย
ตูม ตูม ตูม!
ทั่วทั้งพื้นดิน แปรเปลี่ยนกลายเป็นหลุมเป็นบ่อขึ้นมาทันที
พลังที่รุนแรงหมุนวนอยู่รายรอบมู่เฉียนซีอย่างต่อเนื่อง และมู่เฉียนซีก็ไม่ได้หลบหลีกอีกต่อไปแล้ว จากนั้นก็กวาดกระบี่มังกรเพลิงพิฆาตวิญญาณที่ถือเอาไว้แน่นออกไป
“เพลิงสังหารซิวหลัว!”
เปลวเพลิงสีแดงก่ำระเบิดขึ้น และเปลวเพลิงแห่งการทำลายล้างก็พุ่งเข้าไปหาจื่อเหยาอย่างบ้าคลั่ง
บนร่างกายของจื่อเหยาถูกปกคลุมไปด้วยลำแสงชั้นหนึ่ง มันอ้าปากค้าง และเสียงกรีดร้องแหลมสูงของหงส์ก็ดังขึ้นมา จนทำให้คนต้องรู้สึกแสบแก้วหู
ปัง ปัง ปัง!
ความสามารถของจื่อเหยานั้นแข็งแกร่งมาก แต่ทว่าร่างกายของมู่เฉียนซีก็ไม่อ่อนแอเช่นกัน ทั้งสองได้ต่อสู้แบบตัวต่อตัวกันนับครั้งไม่ถ้วน
พวกของฉื้อเหยียนเซียวและหลานเนี้ยนหลี่ที่ถูกทำให้หมดสติไปได้ฟื้นขึ้นมาแล้ว หลานเนี้ยนหลี่กล่าวว่า “นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?”
ไม่ใช่เรื่องแปลกที่มู่เฉียนซีและจื่อเหยาจะต่อสู้กัน แต่ทว่าเรื่องที่จื่อเยว่ซางต่อสู้กั
