บคนของตนเองนั้นเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?
คู่ต่อสู้ทั้งคู่ของอีกฝ่ายต่างก็ไม่ใช่คู่มือของจื่อเยว่ซาง สุดท้ายแล้วจื่อเยว่ซางก็เป็นถึงยอดฝีมือระดับสูงของเผ่าหงส์ม่วง
“ลูกพี่เยว่ซาง ท่านอย่าทำอะไรตามอำเภอใจอีกเลย! เชื่อฟังคุณหนูจื่อเหยาเถอะ!”
“ใช่แล้ว!”
จื่อเยว่ซางกล่าวว่า “ผู้ใดบอกเจ้า ว่าข้ากำลังทำตามอำเภอใจกัน”
ปัง ปัง ปัง!
จื่อเยว่ซางได้จัดการทั้งสองคนจนพ่ายแพ้ไปแล้ว และฉื้อเหยียนเซียวคิดอยากที่จะเข้าไปช่วยเหลือมู่เฉียนซี แต่กลับถูกจื่อเยว่ซางขวางทางเอาไว้
“อย่ามาขวางทาง!”
“จื่อเยว่ซาง เจ้าหาเรื่องอย่างนั้นหรือ!”
จื่อเยว่ซางกล่าวว่า “เจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้า หากจะต่อสู้ ก็เป็นเจ้าเองที่หาเรื่อง”
ฉื้อเหยียนเซียวโกรธขึ้นมาแล้ว จากนั้นจึงชกเข้าไปที่ใบหน้าอันน่าขยะแขยงของจื่อเยว่ซางอย่างแรง
ความแข็งแกร่งของมู่เฉียนซีและจื่อเหยา ก็ได้ระเบิดออกอย่างสมบูรณ์ และต่อสู้กันจนมืดฟ้ามัวดิน
จื่อเหยางัดเอาไผ่ตายของนางออกมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ก็ยังคงไม่อาจทะลวงเกาะป้องกันของมู่เฉียนซีได้อยู่ดี
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “จื่อเหยา เจ้ามาได้เพียงเท่านี้แหละ!”
“มังกรวารีจงบังเกิด!”
ทันใดนั้น ก็มีมังกรวารีสีฟ้าขนาดใหญ่ปรากฏตัวขึ้น เมื่อตอนที่มังกรขนาดใหญ่ปรากฏตัวออกมานั้น ความมาดมั่นอันโอหังอย่างหยิ่งผยองของจื่อเหยาก็ถูกปรามลงได้ในทันที
เห็นได้ชัดว่ามันเป็นเพียงแค่ทักษะวิญญาณรูปแบบหนึ่งเท่านั้น แต่จื่อเหยากลับ
