“ครั้งนี้สามารถไปพบได้แล้ว!” เจ้าเมืองโม่เชวี่ยกล่าว
“จริงหรือ?” มู่เฉียนซีเดินออกไป
พ่อบ้านของจวนขวงจวิ้นอ๋อง ได้มอบบัตรใบหนึ่งให้แก่มู่เฉียนซี “แม่นางมู่ ที่เมืองหลวงโม่หวงจะเปิดงานประมูลในวันพรุ่งนี้ นี่คือบัตรแสดงตัวตนที่ขวงจวิ้นอ๋องสั่งทำขึ้นมาเป็นพิเศษ ให้ข้ามามอบให้ เมื่ออาศัยบัตรแสดงตัวตนนี้ ท่านสามารถไปเข้าร่วมงานประมูลของโรงประมูลหวางเฉิงได้ บางทีในงานประมูล อาจจะมีของที่ท่านต้องการอยู่ก็เป็นได้”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ขอบคุณท่านขวงจวิ้นอ๋องในความหวังดีนี้เป็นอย่างมาก ข้าจะรับมันไว้ ”
“ตกลง!” พ่อบ้านกล่าวด้วยรอยยิ้ม
หลังจากที่พ่อบ้านเดินจากไปแล้ว มู่เฉียนซีก็ถามขึ้นมาว่า “โรงประมูลหวางเฉิงอย่างนั้นหรือ?”
โม่เชวี่ยรู้ว่ามู่เฉียนซีต่างก็ยังไม่เข้าใจเรื่องราวอีกมากมายนัก เช่นนั้นจึงเริ่มอธิบายว่า “แต่ละแคว้นใหญ่ ต่างก็มีการจัดงานประมูลอย่างยิ่งใหญ่ในเมืองหลวง! และในแต่ละครั้งที่การจัดงานประมูลก็ไม่ได้กำหนดพื้นที่ไว้ ในครั้งนี้น่าจะวนมาถึงแคว้นหงส์นิลของพวกเราแล้ว”
“หากต้องการที่จะเข้าไปซื้อขายที่โรงประมูลหวางเฉิง จำเป็นที่จะต้องมีบัตรแสดงตัวตนถึงจะได้! และผู้ที่ได้ครอบครองบัตรแสดงตัวนั้นทุกคน
