ต่างก็เป็นผู้ที่มีความสามารถและมีภูมิหลังที่แข็งแกร่งมากเท่านั้น และเจ้าเมืองเมืองหนึ่งที่มีคุณสมบัติปานกลางเหมือนเช่นข้า แม้ว่าจะร่ำรวยเพียงใด ก็ไม่อาจทำบัตรแสดงตัวตนเช่นนี้ได้”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ท่านพ่อบ้านของขวงจวิ้นอ๋องบอกเป็นนัยว่ามีของที่ข้าต้องการอยู่ เช่นนั้นมันจะมีอยู่จริงหรือไม่? พวกเขารู้ข้อมูลภายในเกี่ยวกับสินค้าการประมูลเช่นนั้นหรือ”
“ด้วยสถานะของขวงจวิ้นอ๋อ การจะรู้เรื่องของที่นำมาประมูลในงานประมูลบางส่วน นั่นคือเรื่องปกติมาก”
“วันนี้จะต้องคำนวณเงินทุนเสียหน่อย เพื่อที่จะได้ไปเข้าร่วมงานประมูลในวันพรุ่งนี้!” ที่ขวงจวิ้นอ๋องส่งบัตรใบนี้มาให้นาง เพราะจะต้องมีเป้าหมายอื่นอย่างแน่นอน
ถึงจะรู้ว่าเขามีเป้าหมาย แต่นางก็ไม่อาจที่จะไม่ไปได้ เนื่องจากนางไม่สามารถที่จะพลาดโอกาสเช่นนี้ไปได้อย่างแน่นอนอยู่แล้ว
เจ้าเมืองโม่เชวี่ยกล่าวว่า “ขอรับ!”
รายการสินค้าที่นำมาประมูลในโรงประมูลหวางเฉิงได้ตกลงกันเป็นการภายในเรียบร้อยแล้ว และไม่รับการประมูลจากของภายนอก เช่นนั้นมู่เฉียนซีจึงไม่มีทางที่จะรวบรวมยาลูกกลอนจากภายนอกเป็นเงินทุนได้ และโม่เชวี่ยไม่สามารถที่จะเพิ่มเงินด้วยการขายยาลูกกลอนที่รวบรวมมาได้ในตลาด
