ึงคลื่นกระแสอากาศร้อนจัดที่น่าหวาดกลัวกำลังมา
มู่เฉียนซีสามารถรู้สึกถึงระดับของโม่ฝูเฉี่ยได้ว่าความสามารถของเขานั้นอยู่ในขั้นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับเจ็ด และมีระดับที่สูงกว่าโม่เฟิงเชียนถึงหนึ่งดาวครึ่ง
ในเวลานี้โม่เฟิงเชียนที่อยู่บนที่นั่งของฝั่งผู้ชม กำลังพึมพำว่า “เมื่อเข้าไปถึงรอบชิงชนะเลิศได้ อย่างน้อยก็ต้องครอบครองความแข็งแกร่งของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับเจ็ด ท่านพ่อ ท่านว่ามู่เฉียนซีจะจบลงอย่างน่าอนาถหรือไม่”
เจ้าเมืองโม่เชวี่ยกล่าวว่า “เจ้านี่นะ! แม่นางมู่นั้นมีความสามารถที่ล้ำลึกเกินจะอธิบายได้ เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอก”
“ใครบอกว่าข้าเป็นห่วงนางกัน ไม่ใช่เสียหน่อย! ท่านพ่อ ท่านก็รู้ว่าคนที่ข้าเกลียดที่สุดก็คือนางนั่นแหละ” โม่เฟิงเชียนเบ้ปากกล่าว
สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับเจ็ดขั้นต้น อ่อนแอมากกว่าอู๋ตี้และเสี่ยวหงเล็กน้อย
หากว่านางต้องจัดการกับสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ทั่วไปก็คงไม่ใช่เรื่องยาก แต่ทว่าคู่ต่อสู้คือเผ่าหงส์ที่มีสายเลือดของสัตว์เทพ มู่เฉียนซีจึงมิกล้าที่จะประมาท
จากนั้นสีหน้าของมู่เฉียนซีก็เคร่งขรึมขึ้น และกระบี่มังกรเพลิงพิฆาตวิญญาณก็ถูกนางหยิบออกมา
ในชั่วพริบตานั้น ธาตุอัคคีที่น่าสะพรึงกลัวก็ได้ป