ว่าเจ้าเหมือนเขาคนนั้น”
อาถิงแข็งแกร่งกว่าพิฆาตวิญญาณและคนอื่น ๆ อยู่ไม่น้อย ในตอนนี้เขาฟื้นฟูขึ้นได้มากแล้ว และสามารถออกมาอยู่ภายนอกได้นานพอสมควร
อาถิงกล่าว “หญิงอัปลักษณ์ ข้าหิวแล้ว!”
ฉู่หลีกล่าวกับอาถิง “ห้ามด่าว่าศิษย์น้องนะ!”
“หึ! เจ้าไม่รู้หรอกว่าผู้หญิงคนนี้มันน่าโมโหมากแค่ไหน นี่ถือว่าข้ามีคุณธรรมมากแล้วหรอกนะ”
“เจ้าก็รู้นี่ว่าอะไรคือคุณธรรม! อาถิง!”
อย่างไรเสียในช่วงไม่กี่วันนี้อาถิงก็ได้ล่องลอยอยู่ภายนอก เจ้าสำนักก็มีพวกเขาเป็นอาจารย์ศิษย์เพียงสามคนเท่านั้น ดังนั้นหากที่นี่มีคนเพิ่มมาอีกหนึ่งคน ก็ไม่มีผู้ใดผิดสังเกตแต่อย่างใด
นอกจากจะกล่าววาจาบางอย่างที่ทำให้มู่เฉียนซีรู้สึกไม่พึงพอใจแล้ว อาถิงก็รู้จักขอบเขตเป็นอย่างดี ถึงแม้เจ้านี่จะมีความซุกซนและหัวดื้อเหมือนชายหนุ่มทั่วไปแล้ว แต่ก็รู้ดีว่าหน้าที่ที่สำคัญกว่าคืออะไร?
อาถิงกล่าว “หึ! ได้เห็นหญิงอัปลักษณ์ผู้นี้ทุกวัน ข้าก็อยากสั่งสอนนางทุกวัน ข้าคิดว่าข้าควรกลับไปฝึกตนต่อในมิติจะดีกว่า!ถึงตอนนั้นเจ้าหญิงอัปลักษณ์อย่างเจ้าก็คงเอาตัวไม่รอด หวงจิวเยี่ยก็พึ่งพาไม่ได้ เจ้าจงรอวันที่เจ้าต้องคลานเข่ามาขอให้ข้าช่วยก็แล้วกัน!”
“ข้าเองก็
