โหฬารเจอ
เบื้องหน้าพระราชวังมีแผ่นศิลาอยู่หนึ่งแผ่น บนแผ่นศิลาสลักไว้ว่า “พระราชวังหนานหลิง!”
หั่วห้าวหยู่กล่าว “พระราชวังหนานหลิง ในที่สุดก็หาพระราชวังหนานหลิงเจอเสียที! สวรรค์! ครั้งนี้พวกเราโชคดีมากจริง ๆ”
คนผู้นี้รอบรู้ข่าวสารยิ่งนัก ไม่ว่าเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ อย่างไรก็รอบรู้ไปเสียหมด
มู่เฉียนซีเอ่ยถาม “พระราชวังหนานหลิงมีของล้ำค่าอะไรหรือไม่?”
หั่วห้าวหยู่กล่าว “กาลก่อนพระราชวังหนานหลิงถูกสร้างขึ้นโดยผู้แข็งแกร่งระดับภูตศักดิ์สิทธิ์ ว่ากันว่าสถานที่แห่งนี้มีกระดูกศักดิ์สิทธิ์ที่เขาเก็บรักษาไว้อยู่! หากได้ครอบครองกระดูกศักดิ์สิทธิ์แล้วก็จะสามารถบรรลุถึงขั้นภูติศักดิ์สิทธิ์ได้ราบรื่นไร้อุปสรรคอย่างแน่นอน ของแบบนี้บรรดาปราชญ์แห่งภูตระดับเก้ามือฉมังก็ล้วนแย่งชิงเพื่อที่จะครอบครองมันกันทั้งนั้น”
“หากไม่มีของสิ่งนี้แล้ว ถึงแม้พวกเขาจะมีพลังขั้นปราชญ์แห่งภูตระดับเก้าแล้ว ก็ไม่รู้ว่าต้องใช้เวลาเท่าใดจึงจะสามารถบรรลุขั้นภูติศักดิ์สิทธิ์ได้!”
มู่เฉียนซีทอดมองไปยังฉู่หลี ขั้นปราชญ์แห่งภูตระดับเก้านับว่าห่างไกลจากตัวนางเป็นอย่างยิ่ง ทว่ากับศิษย์พี่แล้วมันก็แตกต่างกันออกไป
ฉู่หลีกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบ
