หมื่นนับพัน
ความรู้สึกของเขาถูกต้องเป็นที่สุด เพียงแค่นางแกว่งกระบี่ที่อยู่ในมือ พลังการทำลายล้างที่ปลดปล่อยออกมาก็รุนแรงเป็นเท่าทวี!
“ทักษะโยวจั๋ว!”
“เพลิงสังหารซิวหลัว!”
ปัง! เสียงของการปะทะดังสนั่นราวฟ้าพิโรธ ตามมาด้วยเสียงร้องคร่ำครวญอันน่าอนาถ
กลุ่มคนทั้งห้าของสำนักวารีเมฆาถูกโค่นล้มลงไปทั้งหมด
กัวเถากล่าว “ข้าคือผู้อาวุโสสูงสุดของสำนักวารีเมฆา ข้าไม่เชื่อว่าพวกเจ้าจะกล้าสังหารข้า”
“ใช่! ถึงแม้พวกเจ้าจะมีปราชญ์แห่งภูตระดับเก้า พวกเจ้าก็ไม่อาจสังหารผู้อื่นตามอำเภอใจได้! เจ้าสำนักของพวกเราก็มีพลังแกร่งกล้าเช่นกัน เมื่อถึงยามที่สองสำนักทำศึกครั้งใหญ่ จุดจบของสำนักลั่วเยว่ของพวกเจ้าเป็นเช่นไร ก็คงไม่ต้องให้อธิบาย!”
“……”
มู่เฉียนซีหัวเราะเยาะแล้วกล่าว “มาครานี้จึงจะบอกว่าไม่สามารถสังหารผู้อื่นได้ตามอำเภอใจแล้วหรือ! ยามที่พวกเจ้าสังหารคนของสำนักลั่วเยว่ เหตุใดจึงไม่คิดถึงเรื่องนี้บ้าง”
“วางใจเถอะ พวกข้าไม่สังหารเจ้าหรอก เพียงแต่…”
มู่เฉียนซียกมือขึ้นมา เข็มยาทั้งห้าเล่มก็พุ่งเข้าใส่ร่างของฝ่ายตรงข้ามอย่างรวดเร็ว ทำให้พลังวิญญาณของพวกเขาเหล่านั้นดับสูญไปในชั่วพริบตา
“จะ…เจ้ากำจัดพลังวิญญาณของพวกเราทิ้งรึ”
“หึ!”
กว่าจะฝึกฝนให้ได้มาซึ่งพลังขั้นปราชญ์แห่งภูตไม่ใช่เรื่องง่าย ทว่าอยู่ ๆ กลับดับสูญไปในชั่วพริบตาเช่นนี้ มันทำให้พวกเขาโกรธจนแทบจะกระอักเลือดออกมาจริง ๆ
“เจ้าโหดเหี้ยมถึงเพียงน