ี้ได้อย่างไร?”
มู่เฉียนซีกล่าว “ผู้อาวุโสเจ็ด พวกเราไปกันเถอะ! พลังวิญญาณของพวกเขาถูกทำลายแล้ว ถึงตอนนั้นพวกเขาก็จะถูกสัตว์วิญญาณรุมกัดกินเอง เช่นนี้แล้วก็ถือว่าพวกเราไม่ได้สังหารพวกเขาใช่หรือไม่?”
ผู้อาวุโสเจ็ดกล่าวด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “ใช่แล้ว!”
มู่เฉียนซีกล่าว “อีกอย่าง สำนักลั่วเยว่ของพวกเราก็ไม่ได้มั่งคั่งอะไร เราควรจะยึดแหวนมิติของพวกเขามา! ให้พวกเขาได้ทำประโยชน์แก่สำนักลั่วเยว่ของพวกเราก่อนตายสักหน่อย”
“อ้า!” พวกเขาล้วนตกตะลึงไปตาม ๆ กัน
“ผู้อาวุโสเจ็ด พวกท่านจะยืนอึ้งอยู่ใย? รีบจัดการเร็วเข้าเถอะ!”
ดังนั้นเมื่อยึดทรัพย์สินของคนสำนักวารีเมฆามาแล้ว พวกเขาก็จากไปในทันที!
มู่เฉียนซีขมวดคิ้วแล้วกล่าวด้วยท่าทางไม่สบอารมณ์เท่าใดนัก “ดันปล่อยให้จอมภูตแมลงวิญญาณนั่นหนีไปเสียได้”
ผู้อาวุโสเจ็ดกล่าว “เจ้านั่นก็เป็นตัวหายนะ แต่ถ้าหากมียาฆ่าแมลงของเจ้าอยู่ มันก็ไม่ได้รับมือยากขนาดนั้น”
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าคิดว่าเขาคงจะไปหากำลังเสริม”
“ผู้อาวุโสเจ็ด พวกท่านกลับสำนักไปก่อนเถอะเจ้าค่ะ ข้ายังมีธุระที่ต้องสะสางอีก”
“เจ้าจะทำอะไร?” ผู้อาวุโสเจ็ดเอ่ยถาม
“ความลับเจ้าค่ะ!”
ฉู่หลีกล่าว “ข้าจะไปกับศิษย์น้องเอง!”
ดังนั้นพวกเขาทั้งสองก็ได้แยกออกจากขบวน ทว่าทั้งสองเพิ่งแยกทางจากขบวนสำนักลั่วเยว่ได้ไม่นาน ก็มีร่างสีดำทมิฬปรากฎตัวขึ้น
“ผู้ใดกัน?”
ยังไม่ทันที่ฉู่หลีจะไหวตัวทัน ศิษย์น้องหญิงของเขาก็ถูกบุคล
