เวลาด้วยล่ะ มีเรื่องอันใดก็ติดต่อข้าได้ตลอดเวลา ส่วนมากข้าก็จะอยู่ที่สำนักลั่วเยว่”
โม่ซวนกล่าว “เจ้าไว้ใจข้าถึงเพียงนี้เลยเหรอ!”
มู่เฉียนซีมองโม่ซวนและกล่าวว่า “โม่ซวน เจ้าเป็นคนฉลาดคนหนึ่ง เจ้าคงจะรู้ดีว่าหอหมอปีศาจที่ไม่มีหมอปีศาจมันก็ไม่มีประโยชน์อันใด และจะอยู่ได้ไม่นาน”
โม่ซวนกล่าว “ข้าเข้าใจแล้ว เจ้าไปจัดการเรื่องของเจ้าเถอะ!”
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าวว่า “โม่ซวน เจ้าก็เชื่อฟังเกินไปแล้วกระมัง!”
จากนั้นโม่ซวนก็ค่อนข้างยุ่ง เนื่องจากการขยายหอหมอปีศาจไปทั่วทั้งอาณาจักรหนานหลิงภายในช่วงเวลาอันสั้น
สถานที่แห่งนี้ไม่ได้น้อยหน้าไปกว่าดินแดนสี่ทิศเลย!
โม่ซวนกล่าว “เฉียนซี เพราะเจ้า ข้าถึงมีโอกาสรอดมาจากความตายนั้นได้ ข้าจะทุ่มเทและทำทุกอย่างให้ดีที่สุด”
“ข้าชอบที่เจ้ามีกำลังใจฉึกเหิมในการทำงาน เจ้าทำดีแล้ว ทำต่อไป” มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว
ทันทีที่ออกจากเมืองโม่ นางก็ถูกชายหนุ่มผู้หนึ่งขวางนางเอาไว้
จิ่วเยี่ยกระซิบข้างหูนางว่า “ซีบอกว่าซีชอบเขา!”
มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกขึ้นเล็กน้อย “จิ่วเยี่ย นี่เจ้ากลายเป็นคนหูฝาดตั้งแต่เมื่อใดแล้ว เจ้าฟังไม่จบประโยคที่ข้าพูดหรือยังไง ข้าบอกว่าข้าชอบที่เขามีกำลังใจฮึกเหิมในการทำงาน เข้าใจหรือไม่?”
“หมายความว่าซีไม่ได้ชอบเขาใช่หรือไม่?”
“อืม!”
“เช่นนั้นแล้ว ซีชอบใครล่ะ?”
มู่เฉียนซีเงยหน้าขึ้น และเห็นดวงตาสีฟ้าอันเย็นยะเยือกที่ลึกซึ้งคู่นั้น มุมปากขอ
