รค์ของเฟิงอวิ๋นต้านสวรรค์มากจนทุกคนจับตามองไปที่เขา รวมถึงเฟิงหลิงอีก จากนั้นตัวตนของฉีเอ๋อร์จึงถูกเปิดเผย ผู้อาวุโสทั้งสิบสามคนของเผ่าคำสาปห้อมล้อมพวกเรา ข้า…ข้าอ่อนแอยิ่งนัก เป็นตัวถ่วงฉีเอ๋อร์”
“นางถูกคำสาปแต่ก็ยังพาข้าหนี หลายปีที่ผ่านมานี้ข้าไม่ได้สนใจเฟิงอวิ๋นและน้อง ๆ ของเขาเลย เอาแต่รีบคิดหาทางแก้คำสาปให้ได้”
“ข้าทิ้งพวกเขาไว้ ให้เฟิงอวิ๋นที่อายุยังน้อยอยู่ในตอนนั้นดูแลน้องชายทั้งสองของเขาในวังตงหวงอันใหญ่โต ที่ห้อมล้อมไปด้วยอันตรายรอบด้าน”
“พิธีแต่งงานที่แสนยิ่งใหญ่ของเฟิงอวิ๋น ข้าก็ไม่ได้ไปร่วม!”
“หลานชายของข้ากำเนิดเกิดมา ข้าก็ไม่ได้ไปเยี่ยมเยียน”
“แม้กระทั่งเฟิงอวิ๋นถูกใส่ร้าย ถูกลอบสังหาร ตกระกำลำบากจนแยกจากกันไป ข้าก็ช่วยอะไรเขาไม่ได้เลย”
“อีกอย่าง ข้าก็ไม่ได้อยู่ทำหน้าที่พ่อเลย เขาต้องโกรธเกลียดข้ามากแน่นอน”
ท่านปู่รู้สึกเสียใจ และเจ็บปวดใจยิ่งนัก!
เฟิงฉีเอ๋อร์เองก็ทั้งทอดถอนใจและเจ็บปวดใจเช่นกัน ทั้งหมดนี้ก็เพื่อนาง
มู่เฉียนซีได้ยินเช่นนี้ ดวงตาก็แดงก่ำขึ้น
นางกล่าวด้วยน้ำเสียงอันแหบแห้งว่า “ท่านปู่ ข้าว่าท่านพ่อไม่มีทางกล่าวโทษโกรธเคืองท่านแน่นอน! ต่อให้ท่านปู่มีเรื่องมากมายที่ต้องทำ แต่ท่านปู่ก็พยายามปกป้องท่านแม่ของพวกเขา และไม่ทำให้ท่านพ่อกับท่านอาทั้งสองต้องสูญเสียผู้เป็นแม่ไปไม่ใช่หรอกหรือเจ้าคะ?”
“ท่านปู่! หลายปีที่ผ่านมาท่านปู่ลำบากมามากแล้ว”
แม้ว่าคำสาปนั้น
