จะไม่ได้รุนแรงและน่ากลัวเหมือนดั่งคำสาปของจิ่วเยี่ย แต่หากไม่ใช่เพราะท่านปู่พยายามทำทุกวิถีทางแล้วละก็ คงไม่มีทางอดทนมาได้ถึงตอนนี้แน่นอน
จิ่วเยี่ยกล่าวเสียงขรึมว่า “หากเป็นข้า ข้าก็เลือกที่จะทำเช่นเดียวกัน”
ซีสำคัญที่สุด สำคัญที่สุดแล้ว!
เพื่อคนรักแล้ว ยอมทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างอย่างโหดร้ายได้
ท่านปู่รู้สึกดีใจมาก เขากลัวจะถูกหลานสาวทอดทิ้ง นึกไม่ถึงเลยว่าซีเอ๋อร์จะเข้าอกเข้าใจเขามากถึงเพียงนี้
มู่เฉียนซีกล่าว “ท่านปู่! เราคือครอบครัวเดียวกัน! เข้าอกเข้าใจกันและกันมันเป็นเรื่องที่ควรทำอยู่แล้ว ท่านปู่อย่าได้กล่าวโทษตัวเองเลย”
“ตอนนี้ท่านปู่ท่านย่าก็ปลอดภัยดีแล้ว สำหรับข้า สำหรับครอบครัวของข้า เรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญที่สุดแล้ว”
หลังจากนั้นพวกเขาก็ได้พูดคุยกันมากมาย! อีกทั้งยังมีเรื่องของท่านอาเล็กของนางอีกด้วย
ท่านปู่กล่าว “ตอนที่รับอวู่ซวงมา ฉีเอ๋อร์บอกว่าเด็กคนนั้นเหมือนนางมาก เป็นเด็กที่สิ้นหวัง พเนจรไร้บ้าน พวกเราจึงรับเขามาเลี้ยงเป็นลูกชาย”
“พยายามคิดหาทุกวิถีทางเพื่อยับยั้งพิษในร่างกายเขา แต่รับเขามาเลี้ยงได้ไม่นาน ก็เกิดเรื่องขึ้นกับพวกเรา”
มู่เฉียนซีกล่าว “พิษในร่างท่านอาเล็กถูกกำจัดไปจนหมดสิ้นแล้ว แต่เขาไปที่โลกภูต (โลกปีศาจ) แล้วเจ้าค่ะ ไม่รู้ตอนนี้ท่านอาเล็กจะเป็นเช่นไรบ้าง”
อีกเรื่องที่ทำให้มู่เฉียนซีมีความสุขมากนั่นก็คือเรื่องของท่านพ่อ และท่านแม่ของนาง
คำสาปของท่านย่าล้า
