นนี้ไม่เหมือนในครั้งนั้นแล้ว คำสาปถูกยับยั้งเอาไว้ได้อย่างมั่นคง ไม่จำเป็นต้องใช้พลังมากเกินไปในการยับยั้ง ทำให้สามารถต่อสู้ได้อย่างเต็มที่!
พลังการกดขี่ข่มเหงนั้นเพียงพอที่จะทำไห้มู่เฉียนซีได้รับบาดเจ็บสาหัสได้
ทว่า จิ่วเยี่ยกลับแบ่งพลังส่วนหนึ่งไปปกป้องมู่เฉียนซี
เสียง ตูม! ดังสนั่นขึ้น มู่เฉียนซีเห็นร่างในชุดดำสองร่างต่อสู้พัวพันกันอย่างดุเดือด
รวดเร็วจนมองเห็นไม่ชัด พลังนั้นกำลังทำลายวังดอกบัวเงินคราม และดินแดนเทพทะเลเมฆาไป
ในที่สุดชั้นสามของดินแดนเทพทะเลเมฆาก็พังทลายลง มีเพียงแค่เสาสวรรค์เท่านั้นที่ยังคงอยู่
และในขณะที่ร่างสองร่างนั้นแยกออกจากกัน จิ่วเยี่ยยังมีแรงกำลังเหลือเฟือ แต่เยี่ยเฉียนั้นกลับหายใจอ่อนแรงลงแล้ว
เยี่ยเฉียกล่าวด้วยความโกรธเกรี้ยว “เจ้ามันตัวประหลาด เจ้าตัวประหลาด! ในดินแดนแห่งนี้มีตัวประหลาดเช่นนี้ได้อย่างไรกัน”
เขาถูกผนึกมานานหลายปี เดิมทีคิดว่าตนเองสามารถเป็นอิสระได้ แต่กลับต้องมาเจอกับผู้ที่น่ากลัวผู้นี้ ช่างซวยยิ่งนัก!
เมื่อก่อนตอนที่เขามีชีวิตอยู่ เขาไม่เคยได้ยินและพบเห็นพลังที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้มาก่อน
สีหน้าของเยี่ยเฉียเต็มไปด้วยความหวาดกลัว “ข้ายอมรับว่าข้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของตัวประหลาดเช่นเจ้า แต่ข้าไม่มีทางยอมแพ้เด็ดขาด เรามาตายไปพร้อมกันเถอะ!”
เยี่ยเฉียกล่าวจบ พลังอันน่าสะพรึงกลัวก็ระเบิดออกมาจากร่างของเขา
พลังการทำลายตัวเองนี้น่ากลัวเป็นอย่างยิ่ง
