วขึ้นว่า “อินรั่วเฉิน ภิกษุ เจ้ายังไม่ตายเหรอ?”
“อมิตาพุทธ แม่นางมู่”
“เรื่องที่ข้ารับปากว่าจะคืนของให้เจ้า ตอนนี้ถึงเวลาที่ข้าควรคืนให้เจ้าแล้ว”
ฝักกระบี่สีแดงเข้มปลอกหนึ่งปรากฏขึ้นในจิตใต้สำนึกของมู่เฉียนซี
แม้มันจะไม่เหมือนกับที่เห็นเมื่อครั้งก่อน แต่มู่เฉียนซีก็รับรู้ได้ว่านี่คือฝักกระบี่ของกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์
การปรากฏของฝักกระบี่ เพื่อปกป้องมู่เฉียนซี และขับไล่พิฆาตวิญญาณที่คิดจะทำร้ายนางออกไปจากทะเลจิตวิญญาณของนาง
พรวด! พิฆาตวิญญาณปรากฏตัวขึ้นต่อหน้ามู่เฉียนซี
เขาจับใบหน้าของอินรั่วเฉินที่สีหน้าซีดเผือด ก่อนจะกระอักเลือดคำโตออกมา
ฝักกระบี่ขวางหน้ามู่เฉียนซีไว้
พิฆาตวิญญาณกล่าวเสียงเหี้ยมว่า “ภิกษุบ้านั่น นึกไม่ถึงเลยว่าจะเล่นอุบายนี้กับข้า รนหาที่ตายยิ่งนัก!”
มังกรเพลิงตื่นเต้นขึ้นแล้ว “เสี้ยวเสี้ยว เสี้ยวเสี้ยวกลับมาแล้ว! เสี้ยวเสี้ยว พวกเรามาช่วยกันจับพิฆาตวิญญาณกันเถอะ พิฆาตวิญญาณทำเกินไปแล้ว เขาทำร้ายนายท่าน”
ฝักกระบี่ตอบสนองมังกรเพลิงทันที พลันนั้นมังกรเพลิงตัวหนึ่ง และฝักกระบี่ปลอกหนึ่งได้ห่อหุ้มพิฆาตวิญญาณเอาไว้
พิฆาตวิญญาณกล่าวดูถูกว่า “อาศัยเพียงแค่พวกเจ้าสองคน คิดจะจัดการข้าอย่างนั้นเหรอ ช่างคิดเพ้อฝันกันเสียจริง!”
ดูเหมือนว่าพลังของมังกรเพลิงจะแข็งแกร่งขึ้นกว่าเมื่อก่อนไม่น้อย มันกล่าวว่า “พิฆาตวิญญาณ! ตอนที่วิญญาณกระบี่และจิตวิญญาณกระบี่หลอมเข้าด้วยกัน ข้า
