็เก็บกระบี่เฉียนหานเอาไว้ในมิติ จากนั้นก็เอาเข็มยาเข็มหนึ่งออกมา!
ทันใดนั้น มือที่โอบกอดนางข้างนั้นก็เปลี่ยนไปจับมือที่ถือเข็มยาของนางเอาไว้แน่น ราวกับจะบดขยี้มือของนางให้แหลกสลายไปก็มิปาน
“เจ้า…” รูม่านตาของมู่เฉียนซีหดเล็ก
ตูม! ทันใดนั้นชิงอิ่งก็โจมตีเขาอย่างกะทันหัน แต่เขาก็หลบหลีกได้ทัน!
“มู่เฉียนซี เจ้าทำเรื่องที่ยอดเยี่ยมจริง ๆ! เขาเตรียมพร้อมที่จะตายมาก่อนหน้านี้แล้ว เจ้าจะขวางเขาทำไมกัน หากเจ้าไม่ขวาง ข้าก็คงจะตายไปโดยสมบูรณ์แล้ว”
“เป่ยกงจั๋ว!” มู่เฉียนซีตะโกนเสียงดังลั่น
การตะโกนนี้เป็นการแสดงออกถึงความโกรธเกรี้ยวอันสุดขีด เห็น ๆ กันอยู่ว่าเมื่อครู่คือเสี่ยวไป๋ ทว่าตอนนี้กลับกลายเป็นเป่ยกงจั๋วผู้น่ารังเกียจผู้นี้ไปได้อย่างไรกัน
“เสี่ยวไป๋ล่ะ!”
พลังจิตของมู่เฉียนซีแผ่ซ่านออกไป กระบี่มังกรเพลิงสีแดงฉานระเบิดพลังอันน่าสะพรึงกลัวออกมา!
จิตสังหารที่เต็มไปด้วยความโกรธนี้ทำให้กระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ระเบิดพลังอันแท้จริงของมันออกมา แม้ว่าจะเป็นเพียงแค่ชั่วขณะ แต่มันก็น่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างยิ่ง
มู่เฉียนซีควบคุมสติตัวเองไม่ได้แล้ว เสี่ยวไป๋หายไปแล้ว ก่อนหน้านี้ไม่ถึงหนึ่งลมหายใจพวกเขาทั้งสองยังอยู่ชิดใกล้กันอยู่เลย แต่ตอนนี้กลับอันตรธานหายไปแล้ว
ตูม!
ใช้ร่างกายของกู้ไป๋อี เป่ยกงจั๋วไม่สามารถขวางมู่เฉียนซีที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวนี้ได้
พรวด!
ทันใดนั้นเขาก็ยิ้มและหยุดการเคลื่อนไ
