ดิ์สิทธิ์แห่งพุทธสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น
มู่เฉียนซีเองก็แปลกใจอยู่เล็กน้อย “พระผู้นี้ซ่อนอุบายเอาไว้มากมายเท่าใดกัน! เก่งกาจ! เก่งกาจยิ่งนัก!”
แม้แต่เป่ยกงจั๋วที่ได้พบเห็นยอดฝีมือในดินแดนเบื้องบนมามากมายแล้ว ในตอนนี้เขาก็ตกตะลึงพรึงเพริดขึ้นเช่นกัน “นี่เขา…นี่เขายังใช่มนุษย์อยู่หรือไม่!”
“กฎแห่งธรรม นึกไม่ถึงเลยว่าเขาจะตรัสรู้กฎแห่งธรรมแล้ว แต่ว่า…เห็น ๆ กันอยู่ว่าเขาเป็นแค่คนในดินแดนชั้นล่าง”
เป่ยกงจั๋วและเหล่าบรรดาลูกน้องทั้งหลายของเขาเมื่อเห็นเช่นนี้ก็รู้สึกพรั่นพรึงหวาดกลัวขึ้นในหัวใจ!
พวกเขาประเมินดินแดนสี่ทิศต่ำเกินไปแล้ว มู่เฉียนซีหนีออกมาได้ ยังเข้าใจได้ว่าเป็นเพราะมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพนิรันดร์ นางถึงได้วิปริตถึงเพียงนั้น
ทว่า…
พระภิกษุผู้นี้…
ปัง ปัง ปัง!
ครั้นแล้ว ร่างของปรมาจารย์แห่งแคว้นก็แหลกสลายไปภายใต้พลังอันน่าสะพรึงกลัวนี้
เป่ยกงจั๋วกล่าว “ถอย! รีบถอยเร็วเข้า!”
สิ่งที่เรียกว่าเทพมารผู้แข็งแกร่งผู้นั้นถูกมู่เฉียนซีกำจัดไปจนสิ้นแล้ว
ปรมาจารย์แห่งแคว้นผู้นั้นก็ตายไปแล้ว ตอนนี้คนของเขาไม่สามารถต้านทานพวกเขาได้
มู่เฉียนซีคาดเดาถึงความคิดของเป่ยกงจั๋วออก จึงรีบกล่าวว่า “ขวางพวกมันเอาไว้! อย่าให้เป่ยกงจั๋วหนีไปได้เด็ดขาด”
และในขณะที่มู่เฉียนซีจะลงมือขัดขวางเป่ยกงจั๋วนั้นเอง จู่ ๆ เงาดำเงาหนึ่งก็พุ่งเข้ามา และนี่ก็คือวิญญาณของปรมาจารย์แห่งแคว้น
แม้ว่าร่างกายจะถูกทำลายลงแล้
