งของกลับคืน และจึงจะกลับไปที่แดนตะวันออก จากนั้นก็ค่อยคิดหาวิธีรับมือกับเป่ยกงจั๋ว
อินรั่วเฉินกล่าว “แม่นางมู่ ข้าอยากขอความช่วยเหลือจากเจ้าสักเรื่อง หากทำสำเร็จ ข้าจะยอมมอบฝักกระบี่ให้กับเจ้า”
“ข้าไม่เชื่อเจ้า!”
“แม่นางมู่ หากเจ้าไม่ช่วยข้า เจ้าก็จะไม่ได้ฝักกระบี่ไป จิตวิญญาณกระบี่นั้นจะไม่มีทางปล่อยเจ้าไปแน่นอน หากเจ้าเลือกร่วมมือกับข้า มันนับว่าเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว”
พิฆาตวิญญาณยังคงสร้างความลำบากให้กับนางมากกว่าเป่ยกงจั๋วมากเป็นร้อยเท่าพันเท่า
เผชิญหน้ากับเป่ยกงจั๋ว นางยังมีโอกาสหนีได้ แต่หากเจ้าพิฆาตวิญญาณโผล่ออกมา ต่อให้หนีไปที่ใดมันก็ไร้ประโยชน์อยู่ดี
มู่เฉียนซีกล่าว “จะให้ข้าช่วยอันใด?”
“ไปที่ที่หนึ่งกับข้า ล้างมลทินให้ข้า และตามหาหนอนบ่อนไส้ที่ซ่อนตัวอยู่ในตำหนักเทพ”
ผัวะ! มู่เฉียนซีต่อยเขาไปหนึ่งหมัด
กำแพงที่อยู่ด้านหลังอินรั่วเฉินถูกมู่เฉียนซีโจมตีจนเกิดรูขนาดใหญ่ขึ้น
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “อินรั่วเฉิน เจ้าบ้าไปแล้วเหรอ ชื่อเสียงของเจ้าในตอนนี้ย่ำแย่มาก ตอนนี้เจ้ากลายเป็นเป้าหมายของคนทั่วทั้งแดนตะวันตกไปแล้ว เจ้ากำลังถูกตามไล่ฆ่า”
“เจ้าจะให้ข้าช่วยทำให้ชื่อเสียงของเจ้ากลับคืนมาดีดังเดิม ต่อให้ทำได้มันก็ต้องใช้เวลานานมาก แต่เจ้ารู้หรือไม่ว่าข้าไม่ได้มีเวลามากมายถึงเพียงนั้น”
แม้จะรู้ว่าเสี่ยวไป๋ยังไม่ตาย แต่เขาก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสและยังต้องอยู่ในกำมือของงูพิ
