”
ผู้อาวุโสสูงสุดยิ้มพลางกล่าว “องค์หญิงหลินหลางพูดถูกต้องแล้วขอรับ ทำให้มู่ฉียนซีกลายเป็นคนไร้ประโยชน์ ตัดแขนตัดขานางทิ้งและไว้ชีวิตนางให้นางอยู่อย่างทรมาน บางทีก็อาจจะล่อมู่เฟิงอวิ๋นออกมาได้ก็ได้”
เขาไม่อยากให้มู่เฉียนซีตาย มู่เฉียนซีที่ยังมีชีวิตอยู่มีประโยชน์มาก หากสามารถล่อมู่เฟิงอวิ๋นออกมาได้ ก็เชื่อว่ามู่ซวนต้องปรากฏตัวออกมาแน่
เนื่องจากมู่ซวนนั้นรู้ว่าของสิ่งนั้นอยู่ที่ใด ของสิ่งนั้นเป็นของสำคัญที่สุดต่อเผ่าคำสาปของพวกเขา
มู่หลินหลางกล่าว “ช่างเป็นคำแนะนำที่ดียิ่งนัก! เมื่อถึงตอนนั้นก็สามารถล่อมู่เฟิงอวิ๋นออกมาได้ พวกเจ้าสองพ่อลูกก็จะได้เจอหน้ากันอีกครั้ง”
มู่หลินหลางกล่าวอย่างทอดถอนใจว่า “เฮ้อ! ช่างน่าสงสารยิ่งนัก หากไม่ใช่เพราะพ่อของเจ้าทรยศ ปฏิเสธนับญาติพี่น้องโดยไม่ไว้หน้าใคร เจ้าก็คงไม่ตกอยู่ในสภาพนี้”
แสงสลัววาบผ่านดวงตาของมู่เฉียนซี ท่านพ่อช่างยอดเยี่ยมยิ่งนัก แม้ว่านางจะกล่าวโทษที่พ่อของนางทิ้งนางไว้ในที่ทุรกันดาร เรียกได้ว่าเป็นคนที่แย่มาก ๆ
แต่นางก็จะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาว่ากล่าวท่านพ่อของนางได้ แถมยังกล้ามาเอานางมาข่มขู่ท่านพ่ออีก!
อาถิงต่อสู้กับเจ้าพิฆาตวิญญาณอย่างดุเดือดแต่ยังจัดการพิฆาตวิญญาณไม่ได้ยังไม่พอ แถมยังปล่อยให้หนีไปได้อีก ด้วยกำลังของนางเองในตอนนี้ไม่เพียงพอ ไม่สามารถรับมือได้!
ทว่า…
จิ่วเยี่ย!
นี่เป็นมิติกักขัง สามารถขวางคนที่อยู่ด้านนอกไม่ให้เข้ามา
