ซีกระโดดไปทางหน้าต่างมุ่งหน้าออกไปนอกเมือง
สีหน้าของพิฆาตวิญญาณแข็งทื่อไป ก่อนจะรู้สึกว่ามีพิษมากมายหลายชนิดในร่างกายเขากำลังก่อกวนความเคลื่อนไหวของเขาอยู่
“บัดซบ! ร่างบ้า ๆ นี่!” พิฆาตวิญญาณสบถคำด่าออกมา จากนั้นก็ตามนางไป
มู่เฉียนซีใช้ความเร็วที่สุดเพื่อจะหนีพิฆาตวิญญาณไปให้ไกล นางหายใจออกมาด้วยความโล่งอกไปเปลาะหนึ่ง พิษของนางได้ผลดีกว่าที่นางจินตนาการเอาไว้มาก
นางหนีออกมานอกเมืองอย่างราบรื่น มู่เฉียนซีกล่าว “หากพิฆาตวิญญาณรับรู้กลิ่นอายของเจ้าไม่ได้ แล้วเขาจะตามหาข้าเจอได้ยังไง?”
“ขะ ข้าก็ไม่รู้เหมือนกันขอรับ!” มังกรเพลิงตอบ
“มีเพียงสามเหตุผลเท่านั้น เหตุผลแรกเขาใช้วิชาสะกดรอยตามข้า!”
“นายท่าน ไม่ใช่ขอรับ พิฆาตวิญญาณเข้าใจในวิชาสะกดรอยตาม ข้าเองก็เข้าใจเหมือนกัน! ข้ารับประกันได้ว่าเขาไม่ได้ใช้วิธีนี้”
“หรือว่าพลังจิตของเขาปกคลุมพื้นที่ได้กว้าง!”
“พลังของพิฆาตวิญญาณอ่อนแอกว่าเมื่อก่อนมาก ทำเช่นนี้ไม่ได้แน่นอน”
สีหน้าของมู่เฉียนซีเคร่งขรึมขึ้น “งั้นก็มีความเป็นไปได้อย่างเดียวแล้ว พิฆาตวิญญาณมีสายข่าวกรองที่แข็งแกร่งมาก นับตั้งแต่ข้าเข้ามาในเมือง ก็มีคนรู้แล้วว่าข้าอยู่ที่ไหน”
“เอ่อ…มีความเป็นไปได้! ข้าเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน!” มังกรเพลิงกล่าวด้วยความไม่แน่ใจ
นี่คือความเป็นไปได้ที่สุดแล้ว นั่นก็หมายความว่าคนที่อยู่ในเมืองนั้นเปิดโปงนาง
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ต้องยึดครองที่แห่งนี้แล้ว
ม