เฉียนซียิ้มราวกับคนไร้หัวใจพลางกล่าวว่า “โอกาสเช่นนี้หาได้ยากนัก ข้าก็อยากจะสนุกสักหน่อยไม่ได้รึไง! แต่อย่างไรมันก็คุ้มค่าแล้วล่ะ”
ทว่า ตอนนี้ดูเหมือนว่าร่างกายของนางจะแตกสลายแล้วก็มิปาน นางไม่อยากขยับเลยแม้แต่น้อย
“รบกวนองค์ชายจิ่วเยี่ยส่งข้ากลับไปพักผ่อนหน่อยได้หรือไม่ ข้าอยากงีบหลับสักพัก”
จิ่วเยี่ยพยักหน้าพลางกล่าว “อืม!”
และในขณะที่มู่เฉียนซีกำลังพักผ่อนอยู่นั้น คนของสำนักโอสถฯ ก็มาถึงหอหมอปีศาจแล้ว พวกเขาเอาของเดิมพันมามอบให้มู่เฉียนซี เสร็จแล้วก็รีบกลับไปทันที
เพราะพวกเขาไม่กล้าตุกติกแม้แต่น้อย และในขณะที่เยวี่ยเจ๋อนับสิ่งของเหล่านี้แล้ว เขาก็ถึงกับตกตะลึงพรึงเพริดขึ้น
เขาทำงานอย่างหนักมาตลอดทั้งปี แต่พี่ใหญ่กลับใช้เวลาเพียงแค่วันเดียวก็สามารถคืนกำไรกลับมาให้หอหมอปีศาจได้ถึงสิบเท่า
และไม่ใช่เพียงเท่านั้น ไม่นานนักก็มีคนมารายงานว่า
“ท่านรองหัวหน้าขอรับ เงินที่ได้มาจากการเดิมพันครั้งนี้พวกเราเก็บมาแล้ว ทั้งหมดก็…”
เจ้ามือในการให้วางเดิมพันในครั้งนี้ก็คือหอหมอปีศาจ
คนที่วางเดิมพันผู้นำตระกูลมู่มีน้อยมาก ดังนั้นการเดิมพันครั้งนี้ หอหมอปีศาจจึงกวาดมาเรียบ
ได้กำไรกองใหญ่เพิ่มมาอีกกอง จนตอนนี้เยวี่ยเจ๋อก็รู้สึกว่าตนเองสามารถลาพักร้อนได้แล้ว
เนื่องจากได้กำไรมามากมายเช่นนี้ ต่อให้หอหมอปีศาจปิดการค้าไปเป็นเวลาหนึ่งปี ก็มีเงินเพียงพอหมุนเวียนในการใช้จ่าย
หลังจากที่ประลองฝีมือกับจิ่วเยี
