อกาสที่จะตามหาคัมภีร์หมื่นคำสาปอีกส่วนหนึ่งของเผ่าหงส์เจอมันก็ใกล้เข้ามาแล้ว
สักวันหนึ่ง จิ่วเยี่ยจะหลุดพ้นจากคำสาปอันน่ากลัวนั้นได้ และนางก็จะเก็บค่าตอบแทนในการรักษาเขาอย่างแน่นอน
หลังจากพัลวันกับจิ่วเยี่ยมาอย่างบ้าคลั่งทั้งคืน นางก็รู้สึกสบายตัวขึ้นไม่น้อย และทำให้นางสงบลงมาก
ถึงแม้ว่าผู้อาวุโสสูงสุดจะหนีไป แต่อย่างไรเสีย เขาก็รู้ว่ากระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์อยู่ในกำมือของนาง เว้นเสียแต่เขาจะยอมตัดใจไม่อยากได้กระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์แล้วเท่านั้น เขาถึงจะไม่เคลื่อนไหวใด ๆ
“คิดหาทางจัดเตรียมที่อยู่ให้อารองก่อน! พาอารองไปอยู่ในที่ที่ปลอดภัย” มู่เฉียนซีพึมพำ
แต่ดูเหมือนว่าแดนเหนือจะไม่มีสถานที่ที่ปลอดภัยอย่างว่า และคาดว่ามีเพียงสถานที่เดียวเท่านั้น นั่นก็คือเซี่ยโจว ดินแดนแห่งการหลับใหล
มู่เฉียนซีคิดว่าสถานที่แห่งนั้นไม่เลวเลย มีความปลอดภัยพอ และในขณะที่นางเตรียมจะให้หอฉงโหลวบนเมฆาไปส่งพวกเขากลับไปนั้น เซียวเหยาก็กล่าวว่า “นายท่าน ท่านหัวหน้าตำหนักเป่ยหานมา”
“เสี่ยวไป๋มาแล้วเหรอ!”
กู้ไป๋อียังคงสวมชุดสีขาวที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของความเย็นยะเยือกดุจดั่งรูปปั้นประติมากรรมหิมะอันงดงาม เย็นยะเยือกจนทำให้ผู้คนไม่กล้าย่างกรายเข้าใกล้
มู่เฉียนซีเอ่ยปากกล่าวว่า “เจ้ามาแล้ว!”
กู้ไป๋อีกล่าว “ผ่านมาตั้งหลายวันแล้ว ยังไม่มีข่าวความคืบหน้าใดเลย เกรงว่า…”
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้ารู้อยู่แล้วว่าตาเฒ่าเจ
