ลงแน่นอนอยู่แล้ว!”
ทันทีที่จิ่วเยี่ยตอบตกลง มู่เฉียนซีก็ดึงเขาเข้ามาจูบอย่างแนบแน่นทันที
จูบนั้นช่างรีบร้อนจนแทบจะอดใจรอไม่ไหว จิ่วเยี่ยไม่เคยพบเจอความต้องการที่รีบร้อนเช่นนี้มาก่อน
ในขณะที่ปากทั้งสองบดขยี้สอดประสานจูบกันอย่างพัลวันนั้น มือของมู่เฉียนซีก็ได้ฉีกกระชากเสื้อผ้าบนร่างของจิ่วเยี่ยออกจนไม่เหลือชิ้นดี
ส่วนจิ่วเยี่ยก็คล้อยตามนาง สองมือของเขาก็ฉีกกระชากเสื้อผ้าบนร่างของนางออกจนหมดเกลี้ยงเช่นกัน ร่างของทั้งสองเคล้าคลอสอดประสานกันอย่างแนบแน่น ผิวหนังอันเย็นยะเยือกนั้นของจิ่วเยี่ยถูกความเร่าร้อนของมู่เฉียนซีแผดเผาจนร้อนระอุขึ้นแล้ว
การนั่งนิ่ง ๆ อยู่เฉย ๆ นั้นไม่ใช่อุปนิสัยของจิ่วเยี่ยแน่นอน ครั้นแล้วเขาจึงกล่าวว่า “ซีคงเหนื่อยแล้ว ให้ข้าทำให้เถอะ!”
ทว่า มู่เฉียนซีกลับกล่าวอย่างใช้อำนาจบาตรใหญ่ว่า “เจ้าอยู่เฉย ๆ เชื่อฟังข้า วันนี้ข้าจะปรนนิบัติเจ้าเอง”
ยั่วเย้าตามอำเภอใจจนแทบจะบ้าคลั่งแล้ว ถึงแม้ว่าจิ่วเยี่ยจะไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป แต่จังหวะในการหายใจของเขานั้นก็เริ่มเร็วขึ้นแล้ว
ฤทธิ์ยานั้นกำเริบได้อย่างน่ากลัวมากจนเกินกว่าที่มู่เฉียนซีกับจิ่วเยี่ยได้จินตนาการเอาไว้อย่างแน่นอน และมู่เฉียนซีก็ต้องการลงมือจริง ๆ แล้ว
พลังย้อนกลับอันใดนางไม่สนใจแล้ว
ในหัวของนางตอนนี้รู้เพียงแค่ว่าหากเป็นเขา ก็คือได้ เพราะนางนั้นชื่นชอบทุกส่วนของร่างกายของชายผู้นี้
ต้องการเขา! ต้องการเขามาก…
มู่เฉี
