้อื่นกล้าเรียกขานเช่นนี้ ฆ่าทิ้งเสียก็สิ้นเรื่อง แต่ว่านี่เป็นเจ้านายตัวน้อย จะไปทำลงได้อย่างไร!
นิรันดร์กล่าว “ข้ารู้แล้ว”
นิรันดร์กลับไปยังมิติพันธสัญญาอย่างหดหู่เพื่อซ่อมแซมหัวใจที่เหมือนดั่งกระจกที่แตกสลายกลายเป็นเพียงเสี้ยวเศษ
มู่เฉียนซีนำยาเม็ดให้มู่เฟิงหลิงกินลงไป ยาเม็ดนี้เมื่อเข้าไปในปากก็ละลายในทันที ไม่นานนักฤทธิ์ของมันก็กระจายไปทั่วทั้งตัว
มู่เฉียนซีจับจุดชีพจร นางสามารถสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของร่างกายได้ในทุกชั่วลมหายใจ
ลมหายใจ หัวใจเต้น ชีพจร การไหลเวียนของโลหิตทั้งหมดล้วนแต่กลายเป็นปกติขึ้นมา มันปกติเสียจนเหมือนเป็นคนปกติมากกว่าครั้งแรกที่พบกัน
นิรันดร์ออกโรงนั้นมิได้ทำให้ผิดหวังอย่างที่คาดเอาไว้แล้วจริง ๆ
เมื่อเห็นว่าอารองของตนนั้นนอนหลับเหมือนคนปกติทั่วไป มู่เฉียนซีก็สบายใจแล้ว
นางเพิ่งคิดที่จะลุกขึ้นมาจากข้างกายของมู่เฟิงหลิง แต่ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าทั้งร่างกายนั้นไร้ซึ่งเรี่ยวแรง
เงาร่างสีดำพุ่งผ่านเข้าไป จิ่วเยี่ยได้ดึงมู่เฉียนซีเข้ามาไว้ในอ้อมอก มู่เฉียนซีแนบอิงอยู่ในอกนั้นจึงสามารถฝืนยืนขึ้นมาได้
ร้อน!
ร้อนมากนัก!
มู่เฉียนซีอดไม่ได้ที่จะถูไถอยู่บนตัวของจิ่วเยี่ยที่เย็นยะเยือก การกระทำนี้ทำให้ดวงตาสีฟ้าเย็นของจิ่วเยี่ยนั้นหม่นหมองลงไปอยู่ไม่น้อย
“นายท่าน”
“ซีเอ๋อร์”
“เฉียน”
กู้ไป๋อีเองก็พบว่ามู่เฉียนซีนั้นผิดแปลกไป
ใบหน้านั้นของนางราวกับว่าได้เกิดไฟลุกท่วมขึ
