้นมาพลันอย่างมิอาจห้ามปรามได้ทันแล้ว
มู่เฉียนซีรู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับตน เป็นเพราะความอันตรายดังนั้นจึงสะกดยาในร่างกายเอาไว้โดยไม่เกี่ยงวิธี
สะกดเอาไว้มิใช่กำจัดออกไป ดังนั้นแล้วมันจะต้องเปลี่ยนสภาพและสร้างความวุ่นวายเป็นแน่
เดิมทีเวลาที่สะกดเอาไว้ได้ผ่านไปตั้งนานแล้ว แต่เป็นเพราะมู่เฉียนซีเป็นกังวลในตัวมู่เฟิงหลิง และด้วยสติอันแข็งแกร่งนั้นจึงสามารถที่จะสะกดร่างกายของตนเองเอาไว้ได้
มาตอนนี้มู่เฟิงหลิงได้พ้นอันตรายแล้ว สติอันแข็งแกร่งนั้นก็ได้จางหายไป โอสถในร่างกายนั้นจึงได้พุ่งกรูออกมาประหนึ่งเขื่อนกักน้ำพังทลายลง
“ซีเอ๋อร์ เจ้า” กู้ไป๋อีเองก็เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับมู่เฉียนซี อย่างไรเสียในสถานการณ์เช่นนี้ ก่อนหน้านั้นเขาก็ควรที่จะ…
นางได้ให้เขากำจัดฤทธิ์โอสถออกไปก่อน แต่เพราะว่าความวุ่นวายที่เกิดขึ้นในภายหลัง นางจึงมิทันได้ล้างฤทธิ์โอสถให้แก่ตนเอง
กู้ไป๋อีกล่าวขึ้น “ซีเอ๋อร์ รีบไปสระหานซิน”
โอสถเกิดออกฤทธิ์ขึ้นมาอย่างฉับพลัน ช่างดุดันเกินไปนัก
หัวของมู่เฉียนซีนั้นวิงเวียนไปในทันที มันเป็นไปตามสัญชาตญาณของร่างกาย
ร้อน!
ตรงหน้านี้มีก้อนน้ำแข็งก้อนใหญ่ที่สบายเช่นนี้ แน่นอนว่าจะต้องลูบคลำให้มากหน่อยถึงจะดี
ยิ่งขยับมือก็พบว่าเสื้อผ้าอาภรณ์ชั้นนี้นั้นช่างเป็นอุปสรรคยิ่งนัก
ทันทีที่มู่เฉียนซีลงมือ แควก! เสื้อผ้าตรงหน้าของจิ่วเยี่ยนั้นก็ได้ถูกมู่เฉียนซีฉีกเป็นชิ้น ๆ มิเพียงแค่ชั้นเดี
