อร์ตกใจจนรีบถอยหลังไป
ตุบ! อวิ๋นเหลียนเอ๋อร์ไม่ทันระวังจนสะดุดล้มลงไปกับพื้น
“เหลียนเอ๋อร์!” หัวหน้าวังอวิ๋นอยากจะเข้าไปประคองอวิ๋นเหลียนเอ๋อร์ แต่ทันใดนั้นอวี้ปิงชิงก็กล่าวขึ้นว่า “หัวหน้าวังอวิ๋น ทางที่ดีอย่าได้แตะต้องแม่นางอวิ๋นเป็นอันขาด”
หัวหน้าวังอวิ๋นตกใจผงะไป “ทำ…”
เขายังไม่ทันกล่าวจบ จู่ ๆ ก็เห็นรูปร่างของหญิงสาวตรงหน้าพลันเปลี่ยนไปแล้ว!
เสื้อผ้าอาภรณ์พลันเปลี่ยนเป็นสีเขียวเรืองแสง ทรงผมก็เปลี่ยน ใบหน้าก็เปลี่ยน ผิวหนังก็เปลี่ยน กลายเป็นตัวประหลาดเรืองแสงสีเขียวไปทั้งตัว
“อ๊า!” หัวหน้าวังอวิ๋นร้องอุทานขึ้นด้วยความตกใจเมื่อเห็นบุตรสาวของตนเองกลายเป็นเช่นนี้
อวิ๋นเหลียนเอ๋อร์กล่าวด้วยความกล้ำกลืนใจว่า “ท่านพ่อ ท่านพ่อเป็นอะไรไป?”
“จะ เจ้า…”
ชั่วครู่หนึ่ง อวิ๋นเหลียนเอ๋อร์ก็เอามือจับผมตัวเอง และพบว่าเส้นผมของตัวเองเป็นประกาย อีกทั้งยังกลายเป็นสีเขียวอีกด้วย!
นางเอากระจกออกมาส่อง ในกระจกนั้นปรากฏตัวประหลาดสีเขียวผู้หนึ่งขึ้น นางตกใจจนตาเหลือกขึ้นฟ้าจวนจะเป็นลมหมดสติอยู่รอมร่อ!
“อ๊า!”
“นี่มัน…นี่มันเกิดอะไรขึ้น ? ขะ ข้า…ฮือ ๆ ๆ!” อวิ๋นเหลียนเอ๋อร์ร้องห่มร้องไห้เสียงดัง
ในตอนนี้เอง น้ำเสียงเย้ยหยันเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น “พวกเจ้าเข้ามาที่นี่ก็ไม่รู้เอาซะเลยนะว่าที่นี่มันเป็นสถานที่เช่นไร นี่มันป่ามรณะนะ ทุกอย่างที่ปรากฏขึ้นในที่แห่งนี้ ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าอยากแตะต้องก็จะแตะต้องได้”
“ฮื
