ของแม่นางเซียว”
ลูกน้องของกู้ไป๋อีตกใจขึ้น “ท่านประมุขน้อย นะ…นี่เขา เขาเป็นผู้ชายนะขอรับ”
ถึงแม้ว่าจะสวมเสื้อผ้าอาภรณ์ผู้หญิง แต่เสื้อผ้าก็ขาดรุ่งริ่งเช่นนี้ ผู้ที่มีตาก็สามารถมองออกว่าเขาเป็นผู้ชาย
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าชอบผู้ชาย รีบไปจัดการซะ”
“ขอรับ!”
ตอนนี้แม่นางเซียวอยากจะเอาหัวชนกำแพงตายไปซะให้รู้แล้วรู้รอด
เดิมทีมู่หรงเฉียนเยี่ยเป็นเหยื่อของเขา กลับนึกไม่ถึงเลยว่าตอนนี้เขาจะต้องกลายเป็นอาหารในจานของมู่หรงเฉียนเยี่ยเช่นนี้
หลังจากที่คนเหล่านี้ออกไป กู้ไป๋อีก็กล่าวว่า “ซีเอ๋อร์ พอเถอะนะ!”
สีหน้าของกู้ไป๋อีดำคล้ำด้วยความโกรธ หน้าตาของชายแต่งหญิงผู้นั้นช่างน่าหลงใหลมากเกินไปแล้ว
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าวว่า “นี่! เสี่ยวไป๋ เจ้าคงจะไม่คิดจริง ๆ ใช่ไหม ข้าก็แค่ขู่เจ้านั่นเฉย ๆ วันนี้ข้าเหนื่อยมากแล้ว ไม่มีเวลาเล่นกับเจ้านั่นหรอกนะ!”
“วันพรุ่งก็ไม่ได้!” กู้ไป๋อีกล่าวเสียงขรึม
“งั้นวันพรุ่งตอนดึกก็แล้วกัน” มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว
กล่าวจบ มู่เฉียนซีก็ไปพักผ่อนทันที
ดวงตาของกู้ไป๋อีเย็นยะเยือกขึ้น ฆ่าชายผู้นั้นไปเสียตั้งแต่ตอนนี้ก็สิ้นเรื่อง
แม่นางเซียวที่กำลังถูกชำระร่างกายในตอนนี้รู้สึกหนาวสั่นจนสะท้านไปทั้งตัวราวกับมีคนจ้องมองอยู่ก็มิปาน
หลังจากที่ชำระร่างกายเสร็จก็ได้สวมเสื้อผ้าอาภรณ์เป็นชาย ถึงแม้ว่าจะสวมเสื้อผ้าอาภรณ์ผู้ชาย แต่รสนิยมของเขาก็ยังคงเดิม ไม่เปลี่ยนแปลง
เขาถูกยาพิษไม่สา
