ี่นิยมนี้อย่างกับคนรู้ลู่ทางดี
จุ้ยเมิ่งชวน!
หญิงสาวที่ผ่านมือชายมาแล้วนับไม่ถ้วนเหล่านี้เมื่อเห็นคุณชายรูปงามทั้งสองเดินเข้ามาก็รีบเข้าไปต้อนรับอย่างรวดเร็ว
มู่เฉียนซีผลักอินรั่วเฉินออกไป แต่ลำแสงบริเวณรอบตัวเขาได้กันผู้คนโดยรอบให้อยู่ห่างจากเขาอย่างฉับพลัน
แม่นางเหล่านี้ต่างก็ตกตะลึงขึ้น “คุณชาย เช่นนี้แล้วคุณชายมาหาพวกข้าทำไมล่ะ ช่างไม่รู้จักอะไรเอาซะเลย!”
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “ต้องเป็นแม่นางชั้นหมายเลขหนึ่งถึงจะได้! แม่นางอากัปกิริยาเช่นนี้ สหายข้าไม่อยากแตะต้อง เตรียมห้องที่ดีที่สุดให้ข้า ส่งแม่นางชั้นยอดทั้งหมดขึ้นไปด้วย ออ แล้วก็เหล้าเลิศรสชั้นดีด้วยล่ะ!”
“เข้าใจรึยัง?” มู่เฉียนซียัดห่อผ้าหยกวิญญาณห่อใหญ่ให้พวกนาง พวกนางหรี่ตายิ้มและรีบไปจัดการทันที
“เชิญด้านบนเจ้าค่ะ เชิญเจ้าค่ะ…”
ในขณะที่มู่เฉียนซีกับอินรั่วเฉินกำลังขึ้นไปชั้นบน ที่ชั้นบนนั้นก็มีสตรีชุดสีชมพูผู้หนึ่งกำลังมองไปที่พวกเขา
นางกล่าวกับคนข้างกายเสียงเบาว่า “ไปสืบมาหน่อยว่าสองคนนี้เป็นใคร?”
“เจ้าค่ะ!”
ขณะเดียวกันผู้อาวุโสสูงสุดก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟขึ้นแล้วจริง ๆ “นี่เขา…เขา…ข้านึกไม่ถึงจริง ๆ เลยว่าเขาจะพาโอรสศักดิ์สิทธิ์ไปสถานที่เช่นนั้นได้”
อวี้ปิงชิงเองก็โกรธมากแล้วเช่นกัน “โอรสศักดิ์สิทธิ์ไปสถานที่เช่นนั้นได้ยังไงกัน หญิงต่ำต้อยพวกนั้นไม่มีสิทธิ์มองโอรสศักดิ์สิทธิ์แม้แต่น้อย”
“อะไรนะ! เฉียนเยี่ยไปที่จุ้ยเมิ่
