งชวนเหรอ!”
เมื่อกู้ไป๋อีรู้เรื่องนี้เข้า ดวงตาของเขาก็เย็นยะเยือกขึ้นทันที
เดิมทีมู่เฉียนซีนั้นต้องการจะทรมานอินรั่วเฉิน เขาจึงปล่อยให้นางทำไปตามใจนาง!
กินเนื้อ พาไปเล่นพนัน นี่ยังพออยู่ในขอบเขตที่เขารับได้ แต่หากเข้าไปในหอคณิกาเช่นนี้…
“ท่านหัวหน้าตำหนัก จะให้ข้าน้อยไปตามท่านประมุขน้อยกลับมาหรือไม่ขอรับ?”
ประมุขน้อยของพวกเขาเป็นคนที่นอกลู่นอกทางมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของตำหนักเป่ยหานแล้ว
ฐานะประมุขน้อยแห่งตำหนักเป่ยหานนั้นสูงศักดิ์มากเพียงใดใคร ๆ ก็รู้
สตรีงามใต้หล้าล้วนแต่เป็นฝ่ายเสนอตัวมาให้ถึงที่ ไม่จำเป็นต้องย่างกรายเข้าไปในสถานที่เช่นนั้นด้วยซ้ำ!
ไปคนเดียวก็ช่าง แต่นี่ยังพาโอรสศักดิ์สิทธิ์ฟ้านอินผู้บริสุทธิ์ผุดผ่องไปด้วย ไม่รู้จะเอาคำไหนมาบรรยายถึงความดื้อรั้นของประมุขน้อยผู้นี้ได้แล้วจริง ๆ
“เขารู้จักประเมินตนเองดี!” สุดท้ายกู้ไป๋อีก็ไม่ไปรบกวนความสนใจของมู่เฉียนซี
อย่างไรเสียที่นั่นก็มีแต่ผู้หญิง ซีเอ๋อร์เองก็เป็นผู้หญิง คนที่เสียหายก็มีเพียงแต่อินรั่วเฉินเท่านั้น
ทางด้านของมู่เฉียนซีนั้น ขณะนี้ได้เข้ามาอยู่ภายในห้องที่กว้างและใหญ่มาก ไม่นานหญิงสาวหน้าตางดงามที่เป็นนางโลมทั้งสี่คนก็เดินเข้ามา
สุราเลิศรสก็ยกมาแล้วไม่น้อย!
พวกนางพุ่งเข้าไปที่พวกเขาทั้งสองราวกับหมู่ภมรดมดอมดอกไม้ก็มิปาน มู่เฉียนซีหลีกเลี่ยงและกล่าวว่า “ไปปรนนิบัติสหายข้าเถอะ ไม่ต้องสนใจข้าหรอก ข้าชอบไม้ป่าเดี
