นผู้นี้นางคงจะได้ประโยชน์ไม่น้อย และหากได้รับความโปรดปรานจากเขา นางจะต้องมีโอกาสเหยียบมู่หรงเฉียนเยี่ยได้แน่นอน
ครั้นแล้วแววตาของนางพลันอ่อนโยนขึ้น และมองอินรั่วเฉินด้วยสายตารอคอย
อินรั่วเฉินกล่าว “ไม่ต้องยุ่งยากถึงเพียงนั้นหรอก ให้ประมุขน้อยเฉียนเยี่ยดูแลข้าก็เพียงพอแล้ว”
ผู้อาวุโสสูงสุดกับอวี้ปิงชิงหน้าแข็งทื่อไปทันที!
มู่หรงเฉียนเยี่ย เหตุใดโอรสอินรั่วเฉินถึงได้เลือกมู่หรงเฉียนเยี่ย?
เห็น ๆ กันอยู่ว่าเมื่อครู่เขาเสียมารยาทและไร้เหตุผลต่อเขามากเพียงใด
แสงสลัววาบผ่านดวงตาของมู่เฉียนซี เจ้าหมอนี่มาร้ายจริง ๆ ด้วย!
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “ในเมื่อโอรสศักดิ์สิทธิ์เลือกให้ข้าเป็นผู้ดูแล เช่นนั้นข้าก็จะดูแลเป็นอย่างดีเลยล่ะ”
ถึงแม้ว่าฝ่ายตรงข้ามจะมีสถานะที่สูงส่ง แต่ตอนนี้สถานะของนางก็เป็นถึงประมุขน้อยแห่งตำหนักเป่ยหานเชียวนะ!
อยู่ในอาณาเขตของตัวเองเช่นนี้ ใครกันแน่ที่จะต้องกลัว! และหากว่าทำให้เขาโกรธเกรี้ยวขึ้นมา จะเปิดศึกต่อสู้รึ ก็มาสิ!
ไม่ต้องให้เสี่ยวไป๋ลงแรง สู้ก็สู้ สู้กันให้พังกันไปข้างหนึ่งก็ยิ่งดี
ความว่า ‘ดูแล’ สองคำนั้นมู่เฉียนซีกล่าวออกไปด้วยน้ำเสียงที่ย้ำอย่างหนักแน่น ผู้ใดที่หูไม่หนวกก็จะได้ยินกันอย่างชัดเจน
ผู้อาวุโสสูงสุดถึงกับเหงื่อตกแล้ว เขารู้สึกได้ว่าเจ้าเด็กผู้นี้จะต้องก่อเรื่องวุ่นวายอีกเป็นแน่
แต่ดูเหมือนว่าอินรั่วเฉินจะไม่รับรู้ถึงความหมายนั้นของมู่เฉียนซี เขา
