่า”
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “เช่นนั้น ต่อไปก็ต้องรบกวนอาถิงช่วยชี้แนะแล้วล่ะ”
“ชิ! ไม่มีความจริงใจเลยแม้แต่น้อย”
“เจ้ายังต้องการความจริงใจแบบไหนอีกล่ะ?”
“ต่อไปอย่าได้หลงใหลคนหน้าตาหล่อ ๆ อีก อยู่ห่างจากเจ้านั่นหน่อย…” อาถิงกล่าวพลางชี้ไปที่กู้ไป๋อี จากนั้นกล่าวต่อว่า “ออ! แล้วก็เจ้าหมอนั่นที่กำลังนอนรักษาตัวอยู่ข้างในด้วย และที่สำคัญที่สุด อยู่ห่างจากเจ้าหวงจิ่วเยี่ยด้วย แล้วก็ช่วยตั้งใจฝึกบำเพ็ญให้มากสักหน่อย”
กู้ไป๋อีรู้ว่าชายหนุ่มผู้นั้นชี้มาที่เขา แต่นึกไม่ถึงเลยว่าชายผู้นั้นจะใช้อำนาจบาตรใหญ่สั่งให้ซีเอ๋อร์อยู่ห่างจากเขาเช่นนี้
แววตาของกู้ไป๋อีเย็นชาขึ้น ต่อให้เขามีความสามารถที่น่าทึ่งเพียงใด ก็ไม่อาจมาก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของซีเอ๋อร์ได้เด็ดขาด
มู่เฉียนซีกล่าว “นี่ อาถิง เจ้าเสียมารยาทเกินไปแล้ว เขาให้เกียรติเจ้า แต่ดูเจ้าสิ ไม่ให้เกียรติเขาเลย!”
เมื่อพูดเช่นนี้แล้ว มู่เฉียนซีก็เอามือจับปลายคางทำท่าทางครุ่นคิด ก่อนจะยิ้มและกล่าวต่อว่า “เรียบเนียนเกลี้ยงเกลาถึงเพียงนี้! ข้าไม่เพียงแค่ชอบคนหล่อนะ ข้ายังชอบเด็กหนุ่มอรชรอ้อนแอ้นแบบเจ้าด้วย! เอ๊ะ นี่ ๆ ๆ นี่เจ้าจะกัดข้าเหรอ!”
อาถิงจะลงมือตีมู่เฉียนซี มู่เฉียนซีจึงยื่นหน้าไปกระซิบข้างหูเขาว่า “เจ้าตีสิ! หากเจ้ากล้าตีข้า ข้าจะฟ้องสุ่ยจิงอิ๋ง!”
“ออ! รอให้มังกรวารีกับนิรันดร์ตื่นขึ้นมา ข้าก็จะฟ้องพวกเขาด้วย เมื่อถึงตอนนั้นพวกเขาจะต้องร
