คนกำลังคิดสิ่งใดอยู่ มุมปากของนางยกยิ้มเย้ยหยันขึ้น
หัวหน้าหุบเขาจางสติฟั่นเฟือนไปแล้ว ยังจำเป็นต้องพูดจาดีกับนางอยู่อีกเหรอ
มู่เฉียนซียังไม่ทันเปล่งเสียงกล่าวแต่อย่างใด หม้อหลุนหุยแห่งความตายก็เอ่ยปากกล่าวขึ้นแล้ว
“ทำไม พวกเจ้าเสียดายอย่างนั้นเหรอ หากพวกเจ้าเสียดาย รอให้เรื่องตลกนี้จบลง พวกเจ้าก็เตรียมตัวเป็นเสบียงอาหารของข้าซะเถอะ! อย่างไรเสีย จะให้ข้ากลืนกินพลังจิตของของนายท่าน ข้าก็รู้สึกเกรงใจมาก”
อันที่จริงแล้วมันก็ไม่กล้าที่จะกินพลังจิตของมู่เฉียนซีอีกแล้ว ถึงแม้ว่าความรู้สึกกินอิ่มมันจะเป็นความรู้สึกที่ดีมาก แต่มันก็เป็นความรู้สึกที่มันไม่อยากลองอีกเด็ดขาด
เมื่อได้ยินคำพูดของหม้อหลุนหุยแห่งความตายแล้วพวกเขาก็เสียวสันหลังวาบขึ้นทันที พวกเขาไม่อยากกลายเป็นเสบียงอาหารเลยแม้แต่น้อย!
“แม่นางมู่ นี่แหวนมิติของข้า สมุนไพรวิญญาณล้วนแต่อยู่ในนี้หมดแล้ว โปรดรับไว้ด้วย!”
“แม่นางมู่เฉียน…”
“……”
แต่ละคนต่างก็ยื่นแหวนมิติออกมาอย่างเชื่อฟัง
มู่เฉียนซีเอาสมุนไพรวิญญาณระดับสูงที่ต้องการมาเก็บเอาไว้ในมิติ ส่วนสมุนไพรวิญญาณอื่นนางโยนลงไปในหม้อหลุนหุยแห่งความตายจนหมดสิ้น
หม้อหลุนหุยแห่งความตายหลอมยาอย่างไม่รู้จักความเหน็ดเหนื่อย หลอมยาอย่างเชื่อฟัง จากนั้นไม่นานนักยาลูกกลอนนับไม่ถ้วนก็ปรากฏออกมา
ความเร็วในการหลอมนี้ ตราบใดที่ให้พลังจิตและสมุนไพรวิญญาณที่เพียงพอกับมัน ไม่ว่าหอหมอปีศาจของพวกเขาต
