้แล้ว
เสียง ตูม! ดังสนั่นขึ้น การหลอมยาล้มเหลวลงอีกครั้ง
นักปรุงยาผู้นี้สูญเสียพลังจิตไปจนกระทั่งหมดสติล้มลงไป
พลังจิตสูญเสียไปจนหมดสิ้นถึงสองคน แต่พวกเขากลับไม่สงสัยท่านหัวหน้าหุบเขาจางผู้มีจิตใจดีและซื่อสัตย์ผู้นี้แม้แต่น้อย พวกเขาคิดเพียงแค่ว่ายาลูกกลอนนี้แข็งแกร่งเกินไปเท่านั้น
ตูม!
ตูม!
“…….”
นักปรุงยาคนต่อไปก็หลอมยาล้มเหลวติดต่อกัน นักปรุงยาหมดสติไปถึงเจ็ดแปดคนแล้ว พวกเขายังคงใจเย็นกระทำเช่นนี้ต่อไป
ในเมื่อพวกเขาต้องการผลวิญญาณหัวใจซ่อนเร้นนั้นมา ในเมื่อหม้อยาขั้นสวรรค์มันล่อตาล่อใจมากถึงเพียงนี้ พวกเขาก็ต้องมีความสามารถนั่นถึงจะได้
นักปรุงยาที่มีพลังจิตแข็งแกร่งกว่าพวกเขาก็ไม่อาจทำสำเร็จได้ แล้วพวกเขาจะทำได้จริง ๆ เหรอ
บางคนก็รู้สึกถอดใจแล้ว จึงกล่าวกับท่านหัวหน้าหุบเขาจางว่า “ท่านหัวหน้าหุบเขาจาง ดูท่าพวกเราคงไม่มีความสามารถที่จะหลอมยาลูกกลอนนี้ออกมาให้สำเร็จได้ ข้าขอถอนตัว!”
“ข้าก็ถอนตัวเหมือนกัน!”
“ข้า…”
ในใจรู้สึกไม่ค่อยเต็มใจนัก ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ผลวิญญาณหัวใจซ่อนเร้นมา แต่ก็อยากดูสูตรยา!
ตอนนี้อาจจะยังหลอมยาลูกกลอนที่แข็งแกร่งเช่นนี้ไม่สำเร็จ แต่ต่อไปก็ไม่แน่
ท่านหัวหน้าหุบเขาจางยิ้มพลางกล่าวว่า “ถึงแม้ทุกท่านจะไม่หลอมยา แต่สูตรยานี้ ข้าก็สามารถให้นักปรุงยาทุกท่านดูได้ หวังว่านักปรุงยาทุกท่านจะไม่ปฏิเสธ”
ทุกคนได้ยินเช่นนี้ก็เผยสีหน้าดีอกดีใจขึ้น พวกเขาถอนตัวออกจากการหลอ
