นี้ต่างหากที่แสดงถึงตัวตน!
เสี่ยวไป๋ คือหัวหน้าตำหนักแห่งตำหนักเป่ยหาน!
ยอดฝีมือขั้นสูงสุดที่นางเก็บมาในตอนนั้น นึกไม่ถึงเลยว่าจะเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งแห่งดินแดนสี่ทิศ หัวหน้าตำหนักแห่งตำหนักเป่ยหาน
ตอนนี้มู่เฉียนซีรู้สึกสับสนอลหม่านเป็นอย่างมาก และเหล่าบรรดาผู้อาวุโสตรงหน้าเหล่านี้ก็สับสนไม่ต่างไปจากนางเช่นกัน
นี่เป็นถึงป้ายคำสั่งที่บ่งบอกถึงตัวตนของท่านหัวหน้าตำหนัก ไม่ว่าผู้ที่ถือป้ายคำสั่งนี้คือผู้ใด แต่เมื่อเห็นป้ายคำสั่งนี้ก็เปรียบเสมือนเห็นหัวหน้าตำหนัก
และเมื่อครู่นี้ ผู้อาวุโสห้าต้องการจะฆ่าเขา!
ใบหน้าของอวี้ปิงชิงเรียบนิ่ง ภายในแววตาคู่นั้นเกิดคลื่นที่ทำให้คนตกใจกลัวขึ้น ป้ายของท่านหัวหน้าตำหนักมาอยู่ในมือของเจ้านี่ได้อย่างไรกัน?
หรือว่าท่านหัวหน้าตำหนักจะรับศิษย์อย่างลับ ๆ ไปแล้ว แต่ต่อให้เป็นศิษย์ ท่านหัวหน้าตำหนักก็ไม่มีทางมอบป้ายที่สำคัญเช่นนี้ให้เขาแน่ หรือว่า…
อวี้ปิงชิงพยายามยับยั้งใจตัวเองให้สงบ นางค่อย ๆ เงยหน้ามองมู่เฉียนซีและกล่าวว่า “มู่หรงเฉียนเยี่ย ป้ายคำสั่งที่เจ้าถืออยู่เป็นป้ายคำสั่งของท่านหัวหน้าตำหนัก แต่เพื่อเป็นการยืนยันให้แน่ใจ ขอข้าตรวจสอบดูสักหน่อยได้หรือไม่?”
นางไม่เชื่อ ไม่เชื่อ…
มู่เฉียนซีกล่าว “เช่นนั้นก็รบกวนธิดาศักดิ์สิทธิ์ตรวจสอบดูสักหน่อยก็แล้วกัน”
แววตาของผู้อาวุโสห้าเคร่งขรึมลง ต้องเป็นของปลอมแน่ ๆ ต้องเป็นของปลอม…
หากเป็นของจริง เช่นนั้
