ป่ยหาน ดังนั้นจึงยังไม่มีผู้ใดกล้าผลีผลามลงมือ แต่ก็มีบางคนที่ทนไม่ได้แล้ว
มู่เฉียนซีมองเยวี่ยเจ๋ออย่างพิจารณาและยิ้มพลางกล่าวว่า “เยวี่ยเจ๋อ ต้องทำให้เจ้ากล้ำกลืนแล้วที่ให้เจ้ามาเป็นเหยื่อล่อเพื่อให้ปลาติดเบ็ด”
อยากจะลงมือไม่ใช่เหรอ เช่นนั้นนางก็จะให้โอกาสพวกเขา ถึงเวลาที่หอหมอปีศาจของพวกนางจะผงาดขึ้นอีกครั้งแล้ว
ถึงแม้ว่าหมอปีศาจจะลงมือไม่ได้ แต่ก็ยังมียอดฝีมืออยู่คนหนึ่ง
เยวี่ยเจ๋อพยักหน้าพลางกล่าว “ขอรับ!”
“วันนี้หอหมอปีศาจปิดร้านเพื่อปรับปรุงซ่อมแซมร้าน พวกเจ้าก็แสร้งแกล้งทำเป็นย้ายของไปนู้นไปนี่สักเล็กน้อย นี่เป็นครั้งแรกที่ข้ามาเมืองเป่ยหาน ก็ควรจะแสดงอะไรดี ๆ ให้พวกเขาได้เห็นสักหน่อย!” มุมปากของมู่เฉียนซียกยิ้มขึ้น
ไม่นานนัก ข่าวนี้ก็ถูกแพร่งพรายออกไป
“หอหมอปีศาจในเมืองเป่ยหานก็จะปิดลงแล้ว หากพวกมันหายตัวไป แล้วเราจะไปตามหาตัวมู่เฉียนซีได้จากที่ไหนกันล่ะ!”
“ข้าได้ยินมาว่าท่านรองหัวหน้าหอเยวี่ยผู้นั้นเป็นคนติดตามมู่เฉียนซีมาตั้งแต่นางก่อตั้งหอหมอปีศาจมาใหม่ ๆ เลยนะ อีกอย่างความสัมพันธ์ของเขากับมู่เฉียนซีก็ดูท่าว่าจะสนิทกันมากกว่าโม่จิ่นอีก จะต้องหาข่าวมู่เฉียนซีจากเขาได้แน่นอน”
“แล้วถ้าหากเขาหนีไปล่ะ พวกเราจะตามหามู่เฉียนซีได้จากที่ไหน! มู่เฉียนซีได้กระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์นั่นไปแล้ว นางคงต้องใจจดใจจ่ออยู่กับการฝึกฝนแน่นอน ด้วยพรสวรรค์ของนางบวกกับกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์