ึ่งกล่าวอย่างโหดเหี้ยม
พลังขององครักษ์ซวนเมื่ออยู่ในดินแดนสี่ทิศแล้วนับว่าไม่เลวเลย แต่หากรับมือกับคนชุดขาวเหล่านี้เข้า พวกเขาก็คือคนอ่อนแอ!
ปัง ปัง ปัง!
ต่อสู้กันไปมาไม่กี่กระบวนท่า ซวนอีและพวกก็รับมือไม่ไหวแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าว “ซวนอี พวกเจ้าถอยไปก่อน! รีบพานายน้อยของพวกเจ้าออกไปจากที่นี่เร็วเข้า”
แต่ก็ไร้ประโยชน์ องครักษ์ซวนฟังเพียงแค่คำสั่งของเฟิงอวิ๋นซิวเท่านั้น
ในตอนนี้ไป๋อู๋ห่ายเข้ามาใกล้มู่เฉียนซีแล้ว มู่เฉียนซีง้างมือขึ้น “ทักษะโยวหลัว!”
“มังกรเพลิงสังหาร!”
นางเองก็รู้ดีว่าฤทธิ์ยาใกล้จะหมดลงแล้ว จึงใช้เรี่ยวแรงสุดท้ายนี้โจมตีไปอย่างสุดกำลัง
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
ไป๋อู๋ห่ายเองก็คิดไม่ถึงเลยว่ามู่เฉียนซีจะเพิ่มพลังได้อย่างแปลกประหลาดจนจัดการยากเช่นนี้ แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น เขาก็ยังคงไล่ตามมู่เฉียนซีอย่างไม่ยอมเลิกรา
“บัวแดงพิฆาต!”
บัวอัคคีสีแดงฉานนั้นควบแน่นขึ้นคล้ายกับว่าสูดพลังวิญญาณของมู่เฉียนซีจนหมดสิ้นแล้วก็มิปาน
ตูม! บัวอัคคีนั้นพุ่งโจมตีไป๋อู๋ห่ายดุจดั่งดวงอาทิตย์ตกลงมาบนผืนโลก
ถึงแม้ว่าไป๋อู๋ห่ายจะใช้พลังทั้งหมดต้านทาน แต่ก็ยังคงถูกบัวอัคคีนั้นโจมตีจนร่างกระเด็นไปติดกำแพงเมืองจนกำแพงเมืองยุบลงไปเป็นเป็นรอยประทับรูปร่างของเขา
พรวด! ไป๋อู๋ห่ายกระอักเลือดคำโตออกมา ร่างของเขาติดอยู่ในกำแพงเมือง สีหน้าซีดเผือดลง
ไป๋เหยียนเอ๋อร์เห็นเช่นนี้สีหน้าของนางก็พลันเปลี่ยนไปทันที “ท่
