นี้ คำสาปของจิ่วเยี่ยเพิ่งจะถูกมังกรวารีผนึกไปได้ไม่นาน ไม่ควรที่จะสิ้นเปลืองพลังต่อสู้กับพิฆาตวิญญาณจริง ๆ
จิ่วเยี่ยกล่าวด้วยเสียงขรึม “ไปแล้วเขาก็จะมาหาเรื่องให้เจ้าลำบากอีก ในตอนนี้มีเพียงแต่เอาชนะเขาให้ได้อย่างสมบูรณ์เท่านั้น!”
เขาจูบที่แก้มของมู่เฉียนซีเบา ๆ แล้วกล่าว “ขอแค่เพียงสู้เพื่อซี ไม่ว่าอย่างไรข้าก็จะไม่พ่ายแพ้ เชื่อข้า”
พิฆาตวิญญาณเห็นทั้งสองนั้นใกล้ชิดกันมาก ดวงตาก็พลันส่องประกายอันตรายออกมา เขาได้ลงมือแล้ว!
“แมวน้อย ดูทีแล้วหากต้องการที่จะได้เจ้ามาอย่างสมบูรณ์คงต้องจัดการคนรักผู้นี้ของเจ้าเสีย! สบายใจได้ มันจะไม่เปลืองเวลามากนักหรอก”
ก่อนที่การโจมตีของพิฆาตวิญญาณจะมาถึงจิ่วเยี่ยได้ผลักตัวมู่เฉียนซีออกไป
มู่เฉียนซีกล่าว “จิ่วเยี่ย เจ้าต้องระวังตัวนะ!”
หมอกสีแดงโลหิตแผ่กระจายไปรอบด้าน
ส่วนพลังอันดำมืดของจิ่วเยี่ยนั้นก็มิได้ซ่อนเร้นเอาไว้
ไม่นานเงาร่างสีแดงและสีดำได้ปะทะกันอยู่ที่กลางอากาศ
ทั้งสองนั้นฆ่าฟันกันอย่างเลือดเย็นมิต่างกัน อีกผู้หนึ่งเป็นนายปีศาจแห่งความมืด อีกผู้หนึ่งเป็นนายแห่งความกระหายเลือด
ครืน! ทั้งเมืองหานหลงนั้นราวกับว่าจะพังทลายลงทั้งหมด มีผู้แข็งแกร่งประมือกัน ผู้แข็งแกร่งที่ผู้คนยากจะจินตนาการได้ ไม่มีผู้ใดกล้าที่จะอยู่ในเมืองอีกต่อไป ไม่นานนักทั้งเมืองหานหลงก็ได้กลายเป็นเมืองที่ว่างเปล่าแห่งหนึ่ง
ทั้งผืนฟ้าและผืนดินเกิดความโกลาหลขึ้นอย่างรุนแรง ค
