พวกมันห้อมล้อมมู่เฉียนซีเอาไว้ และมู่เฉียนซีก็ตอบโต้อย่างทันท่วงที
“บัวแดงพิฆาต!”
บัวอัคคีสีแดงฉานได้ระเบิดออกมาแผดเผาต้นไม้พิทักษ์เหล่านี้ได้
หากขืนต่อสู้และพัวพันอยู่กับต้นไม้พิทักษ์เหล่านี้ต่อไป มีหวังต้องถึงทางตันเป็นแน่
ตอนนี้ทำได้เพียงแค่หลบหลีกไปก่อนแล้วค่อยว่ากัน!
มู่เฉียนซีกล่าว “จิ่วเยี่ย เรารีบไปกันเถอะ!”
จิ่วเยี่ยพามู่เฉียนซีจากไปอย่างรวดเร็วที่สุด ทำให้ต้นไม้พิทักษ์เหล่านั้นแตะต้องตัวพวกเขาไม่ได้เลยแม้แต่น้อย
มู่เฉียนซีกล่าว “ความเร็วเร็วเช่นนี้เจ้าจะไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่!”
จิ่วเยี่ยกล่าวอย่างจนปัญญาว่า “ซี ข้าไม่ได้อ่อนแออย่างที่เจ้าได้จินตนาการเอาไว้นะ ความเร็วเพียงเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านี้ไม่ได้ใช้พลังเยอะเลย”
พวกเขามุ่งหน้าหนีต่อไป และต้นไม้พิทักษ์เหล่านั้นก็ไล่ตามหลังพวกเขาอย่างไม่ยอมเลิกรา
ภายในเทือกเขาอันไร้ขอบเขตนี้ มีต้นไม้นับไม่ถ้วนเป็นศัตรูกับพวกเขา
มู่เฉียนซีกล่าว “หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ไม่เพียงแต่เราจะหาคลังเก็บของล้ำค่าของเผ่ามังกรไม่เจอ เกรงว่าเราจะเหนื่อยจนต้องมาตายที่นี่อีกด้วย บัดซบจริง ๆ เมื่อไหร่พวกมันจะยอมหยุดสักที”
จิ่วเยี่ยกล่าว “บางทีซีอาจจะใช้วิธีผิดไป! ถึงแม้ว่าเปลวไฟของกระบี่มังกรเพลิงจะยับยั้งพวกมันได้ สามารถแผดเผาพวกมันได้ แต่หากใช้พลังธาตุวารี บางที…”
“สามารถเพิ่มพลังในการต่อสู้ได้ ทำให้พวกมันหยุดโจมตีได้”
มู่เฉียนซีกล่าว “เช่นนั้นข้าจะลองดู!”
