“ผนึกมังกรวารี!”
มังกรวารีตัวหนึ่งพุ่งทะยานออกไป และได้พัวพันกับต้นไม้เหล่านั้น
ทันใดนั้นต้นไม้เหล่านั้นก็ไม่ขยับเขยื้อนเคลื่อนไหวแล้ว ราวกับว่าเป็นผู้ศรัทธาด้วยใจจริงก็มิปาน ยอมรับการล้างบาปอย่างสมบูรณ์แบบที่สุด
สีหน้าของมู่เฉียนซีเผยความดีใจขึ้น “จิ่วเยี่ย เป็นอย่างที่เจ้าพูดเอาไว้จริง ๆ ด้วย”
“ข้าได้แหวนศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์มานานหลายปี ข้าย่อมรู้ดีว่าพลังธาตุวารีของมันเก่งกาจที่สุดในโลกนี้แล้ว และเป็นที่ชื่นชอบของพืชทุกชนิดอีกด้วย” จิ่วเยี่ยตอบ
เห็นได้ชัดว่ามู่เฉียนซีผู้ที่ได้มอบน้ำให้กับต้นไม้เหล่านี้ก็ไม่ถูกพวกมันโจมตีแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าว “ต่อไปข้าก็ต้องแผ่ซ่านพลังธาตุวารีเท่านั้นแล้ว และพวกมันก็คงจะไม่โจมตีพวกเราแล้วล่ะ”
หากเป็นคนอื่นก็คงจะเดินไปพลางแผ่ซ่านพลังวิญญาณออกมา และคาดว่าเดินไปได้ไม่ถึงไหนพลังวิญญาณก็คงจะใช้หมดไปเป็นแน่
มู่เฉียนซีรู้สึกว่าตนเองนั้นสามารถยืนหยัดได้นานหน่อย เนื่องจากนางมียาลูกกลอนอยู่เป็นจำนวนมาก
มู่เฉียนซียื่นมือไปจับจิ่วเยี่ย และกล่าวว่า “จิ่วเยี่ย เราไปกันเถอะ!”
และเป็นเช่นนั้นจริง ๆ เมื่อรับรู้ได้ถึงพลังธาตุวารีที่มู่เฉียนซีทำให้พวกมันรู้สึกสบายนั้นแล้ว ต้นไม้เหล่านี้ไม่เพียงแต่จะไม่โจมตีพวกเขาเท่านั้น แต่ยังเปิดทางให้กับมู่เฉียนซีอีกด้วย ตลอดทางเดินไร้ซึ่งสิ่งกีดขวาง
เมื่อรู้สึกเหน็ดเหนื่อยจนยืนหยัดต่อไปไม่ไหวแล้ว มู่เฉียนซีจึงกินยาลูกกลอน หรือไม่
