นี้ได้
อายุไม่ถึงยี่สิบปี เข้ารอบสิบคนแรกของการประลองปรุงยาอายุไม่เกินร้อยปี ทั่วทั้งดินแดนสี่ทิศเกรงว่าจะไม่เคยมีมาก่อน ปีศาจเช่นนี้ช่างน่าทึ่งยิ่งนัก
ปรมาจารย์จางมองมู่เฉียนซีและทำเสียงฮึดฮัดออกทางจมูก แต่ก็ไม่ได้เปล่งเสียงกล่าวแต่อย่างใด
เวลาในการประลองกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว และในขณะที่ปรมาจารย์จางกำลังจะประกาศเริ่มการประลอง จู่ ๆ เงาร่างสีขาวก็ได้ปรากฏขึ้น
“ท่านพ่อ ได้ยินว่าท่านพ่อมาชมการประลองปรุงยา ข้าชมกับท่านพ่อด้วยได้หรือไม่เจ้าคะ” น้ำเสียงอันอ่อนโยนเสียงหนึ่งดังขึ้น
ทุกคนหันไปมองสตรีชุดขาวผู้เป็นเจ้าของน้ำเสียงอันอ่อนโยนนี้ ชุดสีขาวเผยให้เห็นร่างกายอันอ่อนช้อยงดงามอย่างไร้ที่ติ โฉมหน้างดงามประณีตทำให้นางดูเปล่งปลั่งมาก
ดวงตาสดใสดุจดั่งหยดน้ำ ช่างดูอ่อนโยนอย่างหาที่เปรียบมิได้
สตรีผู้นี้เรียกท่านหัวหน้าตำหนักว่าท่านพ่อ คาดว่านางคงจะเป็นธิดาศักดิ์สิทธิ์ ไป๋เหยียนเอ๋อร์
มู่เฉียนซีตกใจเล็กน้อย ไป๋เหยียนเอ๋อร์ที่คราก่อนถูกพิษจนกลายเป็นหัวหมู ในที่สุดตอนนี้ก็ได้ปรากฏตัวออกมาแล้ว ดูท่า พิษจะถูกกำจัดไปแล้ว
ไป๋อู๋ห่ายกล่าว “ได้สิ เหยียนเอ๋อร์ มานั่งนี่”
ทว่า ไป๋เหยียนเอ๋อร์ยังไม่ทันได้นั่งลง สายตาก็หันไปเห็นร่างในชุดสีม่วงซะก่อน
คนผู้นั้นเป็นคนที่นางเกลียดจนเข้ากระดูก!
นางกล่าวอย่างเย็นชาว่า “มู่เฉียนซี นี่เจ้า…นึกไม่ถึงว่าเจ้าจะมาปรากฏตัวที่เมืองตงจี๋ได้ ข้า…”
“เหยียนเอ๋อร์!” นางยั
